تعیین نقش بازآفرینی اجتماعی و فرهنگی در ارتقای زیست پذیری شهر ساری در راستای حفظ اکوسیستم طبیعی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، گرایش آمایش شهری، دانشگاه آزاد تهران مرکزی، ایران
2 استادیار پژوهشی، بخش تحقیقات اقتصادی، اجتماعی و ترویجی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی مازندران، سازمان تحقیقات،
3 کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه پیام نور، ایران
doi
چکیده
بازآفرینی مجموعه ای از اقدامات برای ارتقا کیفیت زندگی ساکنان است. بازآفرینی شهری سعی در حفظ و ارزش های فرهنگی در فضاهای شهری دارد. مسئله اساسی این تحقیق چگونگی استفاده از مؤلفه های اجتماعی و فرهنگی در بازآفرینی و نوسازی محلات شهر ساری برای هویت بخشی و ارتقاء زیست پذیری محلات شهر ساری در راستای حفظ اکوسیستم طبیعی است. هدف این پژوهش تعیین نقش بازآفرینی اجتماعی و فرهنگی در ارتقای زیست پذیری شهر ساری در راستای حفظ اکوسیستم طبیعی است. پژوهش حاضر از لحاظ هدف اکتشافی- شناختی از لحاظ ماهیت و روش تحقیق توصیفی – تحلیلی و از نظر داده به عنوان تحقیقی کمی شناخته می شود. برای تحلیل مولفه ها از روش های آماری-توصیفی و آماره های استنباطی از بسته نرم افزاری IBM SPSS 23 بهره گرفته شد. حجم نمونه بر طبق جدول مورگان و براساس تعداد 55 کارشناس دستگاه اجرایی تعیین شد. در این تحقیق مشخص شد از بین 23 گویه موثر در دو بعد بازآفرینی فرهنگی و اجتماعی، افزایش رضایتمندی شهروندان و ساکنان محلات از نحوه خدمات رسانی و اجرای طرح های عمران و نوسازی شهری (0.84) بیشترین نقش را در ارتقاء زیست پذیری محلات شهر ساری از نظر کارشناسان داشته اند. از طرفی دیگر، طبق پاسخ های شهروندان به پرسش ها، میزان رضایت از محله و خدمات و امکانات آن چندان مطلوب نبوده است و تنها میزان افتخار به محله و میزان احساس آرامش از وضعیت نسبتا مطلوبی برخوردار بوده است. در کل میزان احساس تعلق خاطر محلات شهر ساری چندان مطلوب نیست.
