تاثیر سازوکار یو. پی. آر سازمان ملل بر عملکرد جمهوری .ا.ایران
نویسندگان
1
2 عضو هیات علمی دانشگاه آزاد واحد شرق تهران
doi
https://doi.org/10.71490/prb.2025.1118797چکیده
سازوکار یو. پی. آر، نهادی مبتنی بر منشور سازمان ملل و یکی از ارکان اصلی شورای حقوق بشر است که بر اساس یک رفتار عینی، شفاف، غیر گزینشی، ، غیر متخاصمانه و غیر سیاسی با هدف تضمین رفتار برابر با همه کشورهای عضو سازمان ملل بههنگام ارزیابی وضعیت حقوق بشر آنها عمل می کند. هدف مقاله شناخت و تجزیه و تحلیل تاثیر سازوکار یو. پی. آر بر عملکرد جمهوری اسالمی ایران از بعد حقوق بشری بویژه بهبود وضعیت آن و حمایت از حقوق ذاتی و بنیادین بشر می باشد. سوال مقاله این است که سازوکار یو. پی.آر سازمان ملل، بعنوان نهادی مبتنی بر تعامل و همکاری با دولت های عضو سازمان ملل از جمله جمهوری اسالمی ایران ضمن ارائه توصیه های حقوق بشری به جمهوری اسالمی ایران، بستر مناسب را جهت بهبود همکاری این کشور با سایر سازوکار های حقوق بشری بین المللی از جمله با شورای حقو ق بشر، نهادهای معاهداتی و رویه های ویژه فراهم کرده و بر عملکرد این کشور از منظر حقوق بشری تاثیر گذار بوده است. مقاله در صدد است تا با استفاده از روش تبینی- تحلیلی و چارچوب نظری مبتنی بر نهادگرایی نئو لیبرال و اهمیتی که نظریه مذکور برای موضوع همکاری های بین المللی و سازمان های بین المللی قائل است، تاثیر سازوکار یو. پی. آر بر عملکرد جمهوری اسالمی ایران را در بعد حقوق بشری آن از طریق پاسخگویی و بهبود در وضعیت حقوق بشر با توجه به طیف وسیع توصیه های دریافتی این کشور از سوی دولتهای مختلف بررسی کند.
