تأثیر محتوای طراحی شده بر مبنای هر یک از هوشهای چندگانه گاردنر در حیطه تعاملی، بر یادگیری دانشآموزان هنرستانی، درآموزش ترکیبی
نویسندگان
1 2دانشیار برنامه ریزی درسی دانشگاه پیام نور
2 1دانشجوی دکتری برنامه ریزی درسی و عضو گروه آموزشی کامپیوتر مرکز تحقیقات معلمان اصفهان
doi
چکیده
این پژوهش نیمه آزمایشی با هدف بررسی تأثیر محتوای آموزشی الکترونیکی مبتنی بر هر یک از هوشهای حیطه تعاملی (هوشهای بین فردی، زبانی و حرکتی ـ جسمانی) بر یادگیری، در آموزش ترکیبی انجام شد. تعداد 60 نفر از دانشآموزان دختر سال سوم رشته کامپیوتر کاردانش در شهر اصفهان در سال تحصیلی 92-91 به صورت خوشهای چند مرحلهای انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه 30 نفره آزمایش و کنترل قرار گرفتند. به منظور بررسی همسانی دو گروه، معدل ترم قبل و نیمرخ انواع هوشهای چندگانه فراگیران توسط پرسشنامه80 گویهای مکنزی (2012) سنجیده شد، پایایی این ابزار به روش آلفای کرونباخ برابر 738/0 محاسبه گردید. دو گروه به روش ترکیبی آموزش دیدند. در گروه آزمایش علاوه بر آموزش ترکیبی مرسوم، از یک محتوای الکترونیک مبتنی بر هوشهای چندگانه استفاده شد. پیش آزمون و پس آزمون یکسان، قبل و بعد از آموزش انجام گرفت. تحلیل دادهها با آزمونهای آماری مجذورکای،t گروههای مستقل و تحلیل واریانس چند متغیری بر روی نمره افزوده، با استفاده از نرم افزار SPSS 19 انجام شد. تفاوت یادگیری دو گروه در روش مبتنی بر هوش زبانی معنا دار بود ولی در روشهای مبتنی بر هوشهای بین فردی و حرکتی ـ جسمانی معنا دار نبود (در سطح 05/0 p <).