سیاست همسایگی و احیای روابط ایران و بحرین

نویسندگان

1 دانشگاه بجنورد

2 گروه مطالعات منطقه ای دانشگاه تهران

doi
https://doi.org/10.71490/prb.2026.1182970
چکیده

بحرین تنها کشور شورای همکاری خلیج‌فارس است که هنوز روابط دیپلماتیک خود را با ایران عادی نکرده است. متحدان اصلی منطقه‌ای آن‌، عربستان و امارات بیش از یک سال پیش روابط خود را با ایران بهبود بخشیدند. هدف پژوهش حاضر که با روش پژوهش کیفی و رویکرد تبینی انجام می‌شود، بررسی مزایا و چالش‌های احیای روابط دو کشور است. در این راستا، سؤالی که مطرح می‌شود این است که چرا روابط دیپلماتیک بحرین و ج.ا.ایران پس از چهار بار قطع رابطه مجدداً به‌سوی احیا پیش می‌رود؟ در پاسخ این فرضیه مطرح می‌شود ، در شرایط جدید جهانی و منطقه‌ای، نگاه حکومت بحرین این است که اگر بتواند روابط نزدیکی با تهران داشته باشد؛ زمینه‌های تعارض بین ایران و بحرین کمتر خواهد شد و امکان اینکه مجدداً جنبش‌های اعتراضی مورد حمایت ایران در این کشور فعالیت کنند کاهش پیدا خواهد کرد . همچنین احیای روابط بحرین با ایران می‌تواند در صلح و ثبات منطقه‌ای و تداوم رشد اقتصادی بحرین نقش مؤثری داشته باشد . نتایج تحقیق حاکی از آن است که اصلی‌ترین مؤلفه­ای که بحرین را به سمت احیای روابط با ایران کشانده است، شرایط جدید جهانی و منطقه‌ای؛ مؤلفه‌های امنیتی و ملاحظات مبتنی بر ایجاد ثبات در بحرین است؛ یعنی حکومت بحرین نیازمند ثبات است و به این نتیجه رسیده است که یکی از عواملی که منجر به تهدید در این کشور می‌شود ایران است و باید به سمت روند تنش‌زدایی با این کشور حرکت کند تا احساس ثبات بیشتری در منطقه پرآشوب کند و رشد اقتصادی خود را تداوم بخشد.