طراحی الگوی برنامهدرسی آموزش ترکیبی برای نظام آموزش عالی بر اساس الگوی اَکِر
نویسندگان
1 استادیار گروه علومتربیتی، دانشگاه پیامنور
2 دانشیار گروه علوم تربیتی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
3 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران.
doi
چکیده
هدف اصلی این پژوهش، بررسی چگونگی استفاده از رویکرد آموزش ترکیبی در طراحی برنامهدرسی نظام آموزش عالی ایران بوده است. برای ارائه الگوی طراحی برنامهدرسی آموزش ترکیبی از روش پژوهش داده بنیاد استفاده شده است. هدف روش پژوهش داده بنیاد خلق و نقد طرحوارههای مفهومی است که ماهیت بنیادی و ساختار پدیدهها و فرایندهای برنامهدرسی را قابل فهم کنند؛ بنابراین، پس از تبیین مبانی نظری و دیدگاه صاحبنظران درباره طراحی برنامهدرسی آموزش ترکیبی و نظریه یادگیری سازندهگرایی اجتماعی، مفاهیم و مؤلفههای اساسی یا همان منطق طراحی برنامهدرسی شناسایی شد و در نهایت، ویژگیهای عناصر برنامهدرسی بر اساس منطق برنامهدرسی، ارائه شده است. در زمینه طراحی الگوی طراحی برنامهدرسی در نظام آموزش عالی، منطق طراحی برنامهدرسی با درنظرگرفتن کانون تمرکز رویکرد آموزش ترکیبی و شاخصههای نظریه یادگیری سازندهگرایی اجتماعی، ارائه شده است، بر اساس دلالتهای مورد نظر در زمینه منطق طراحی برنامهدرسی، ویژگیهای عناصر برنامهدرسی مبتنی بر آموزش ترکیبی برای نظام آموزش عالی استخراج شد و در نهایت اعتبار الگوی مذکور توسط متخصصان و صاحبنظران بررسی شد و مورد تأیید قرار گرفت
