طراحی مدل حکمرانی خوب و تبیین الزامات و پیامدهای بینالمللی آن برای جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 گروه علوم سیاسی، واحد آزادشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، آزادشهر، ایران.
2 گروه علوم سیاسی، واحد آزادشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، آزادشهر، ایران.
3 گروه علوم سیاسی، واحد آزادشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، آزادشهر، ایران.
doi
چکیده
حکمرانی خوب در ادبیات روابط بینالملل به عنوان چارچوبی برای مدیریت کارآمد منابع عمومی، تضمین حقوق بشر و ارتقای مشروعیت سیاسی شناخته میشود که آثار و پیامدهای آن فراتر از مرزهای ملی امتداد مییابد. مسئله اصلی این پژوهش آن است که الگوی مطلوب حکمرانی خوب در جمهوری اسلامی ایران، با توجه به مبانی مردمسالاری دینی، چه الزامات و پیامدهای بینالمللی در پی دارد؟ فرضیه تحقیق بیان میکند که استقرار حکمرانی خوب بر مبنای آموزههای اسلام شیعی میتواند علاوه بر تحقق عدالت اجتماعی و ثبات سیاسی در داخل، منجر به افزایش تعاملات منطقهای، کاهش تنشهای امنیتی و ارتقای جایگاه و اقتدار بینالمللی ایران شود. پژوهش با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی توصیفی انجام گرفت. دادهها از طریق مصاحبه هدفمند با ۲۲ تن از خبرگان جامعهشناسی، علوم سیاسی و روابط بین الملل گردآوری و با روش ونمانن تحلیل شد. یافتهها نشان داد 34 کد در سه مؤلفه اصلی شناسایی شد: عوامل داخلی (عدالت اجتماعی، ثبات سیاسی)، عوامل محیطی (تعاملات منطقهای، کاهش تنشهای امنیتی) و پیامدها (کاهش تبلیغات منفی رسانهای، جذب سرمایه خارجی، ارتقای اقتدار ملی). این نتایج حاکی از آن است که تحقق حکمرانی خوب در چارچوب مردمسالاری دینی میتواند به عنوان ابزاری مؤثر برای بهبود موقعیت و قدرت نرم ایران در نظام بینالملل عمل کند.
