تأثیر آموزش حل مسئله بر تغییرپذیری سبک‌شناختی وابسته به زمینه به مستقل از زمینه دانش‌آموزان متوسطه منطقه هلیلان (کهره)

نویسندگان

1 کارشناس ارشد روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه بوعلی سینا همدان، همدان، ایران.

2 کارشناس ارشد روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه بوعلی سینا همدان، همدان، ایران.

3 کارشناس ارشد روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه بوعلی سینا همدان، همدان، ایران.

4 دانشیار گروه روان‌شناسی دانشگاه بوعلی سینا همدان، همدان، ایران.

5 استادیار گروه روان‌شناسی دانشگاه بوعلی سینا همدان، همدان، ایران.

doi
چکیده

هدف از انجام این پژوهش، اثربخشی آموزش از طریق حل مسئله بر تغییرپذیری سبک‌شناختی وابسته به زمینه به مستقل از زمینه دانش‌آموزان بود. روش تحقیق آزمایشی، با پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری کلیه شامل همه دانش‌آموزان سال اول متوسطه پسر و دختر منطقه هلیلان (کهره) استان ایلام در سال تحصیلی 1393-1392 و روش نمونه‌گیری به‌صورت خوشه‌ای چند مرحله‌ای بود. نمونه شامل 300 نفر از دانش‌آموزان بود (163 نفر پسر و 137 دختر) که بعد از مشخص شدن سبک‌شناختی آنها به‌صورت جایگزینی تصادفی در چهار گروه 20 نفری (دو گروه آزمایش و دو گروه کنترل) قرار گرفتند. ابزار پژوهش، آزمون تصاویر پنهان ویتکین و همکاران (1971) بود و مداخله آزمایشی برای هر کدام از گروه‌های آزمایش طی 6 اجرا شد و پس از اتمام جلسه‌های آموزشی از هر چهار گروه پس‌آزمون به عمل آمد. داده‌ها با استفاده از SPSS21 و آزمون کوواریانس دوراهه و تی همبسته تحلیل شدند. نتایج نشان داد که اثربخشی آموزش از طریق حل مسئله موجب تغییرپذیری سبک‌شناختی وابسته به زمینه به مستقل از زمینه دانش‌آموزان دختر و پسر می‌شود؛ بنابراین با به‌کارگیری روش حل مسئله می‌توانیم سبک‌شناختی دانش‌آموزان را از وابسته به زمینه، به نابسته به زمینه تغییر دهیم.