سبک آموزش مجازی؛ گامی در راستای ارتقای دانش مادران دارای فرزند دانش آموز در کرج
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصاد، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
2 کارشناس ارشد علوم اجتماعی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
doi
10.22034/sls.2025.66671.1515چکیده
با شیوع کرونا و مجازیشدن مدارس، میزان مصرف و ضریب نفوذ اینترنت در کشور بهویژه میان زنان خانهدار رشد چشمگیری یافت. با توجه به سیاست فاصلهگذاری اجتماعی(فیزیکی) در دوران کرونا و آموزش مجازی دانشآموزان، حضور زنان در شبکهها و تأثیرات این شبکهها بر ارتقای دانش مجازی آنان اهمیت یافت و بهعنوان نوعی از سبک آموزش ذیل سبک زندگی مدرن قرار گرفت. هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر سبک آموزش مجازی بر افزایش و ارتقای دانش مجازی مادران دارای فرزند دانشآموز در شهر کرج است. جامعه آماری تحقیق، مادران دارای فرزند دانشآموز شهر کرج بود که از این تعداد نمونهای به حجم ۳۸۴ نفر با استفاده از نمونهگیری خوشهای تصادفی بهعنوان نمونه آماری انتخاب شد. نظریههای اشاعه، رضایت و خشنودی، حوزه عمومی هابرماس و سایبرفمنیسم به عنوان چهارچوب تئوریک و به منظور تبیین مسأله پژوهش مطرح شدند. روش تحقیق پژوهش پیمایش است و یافتههای تحقیق با استفاده از نرمافزار spssمورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتههای پژوهش نشان دادند سبک آموزش مجازی بر ارتقای سواد رسانهای مادران مؤثر است. همچنین متغیرهای میزان ساعات کار با فرزند، میزان آشنایی، دسترسی به تجهیزات اینترنتی، نحوه آموزش، مهارت استفاده، سهولت دسترسی، سالهای استفاده، میزان آشنایی با شاد، برگزاری دورههای آموزشی، و میزان استفاده از شاد به ترتیب بیشترین تأثیر را بر ارتقای سواد رسانهای داشتند.
