تبیین پیامدهای ارتقای فرهنگ برنامهریزی درسی در دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشته برنامهریزی درسی دانشگاه شهید بهشتی، تهران
2 دانشیار دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شهید بهشتی، تهران
3 استاد دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شهید بهشتی، تهران
4 دانشیار دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شهید بهشتی، تهران
doi
چکیده
پژوهش حاضر، با هدف تبیین پیامدهای ارتقای فرهنگ برنامهریزی درسی در دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی انجام شد. مشارکتکنندگان در پژوهش حاضر، متخصصان در حوزه سیاستگذاری و یا دارای سوابق اجرایی در آموزش عالی و متخصصان برنامه درسی آموزش عالی بودند. با استفاده از طرح کیفی داده بنیاد و از طریق نمونهگیری هدفمند، اقدام به مصاحبه عمیق با 29 نفر از متخصصان و صاحبنظران حوزه آموزش عالی گردید. در تحقیق حاضر، با تحلیل محتوای کیفی، اطلاعات گردآوری شده ابتدا دستهبندی و سپس به شیوه مقولهبندی مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت. بهمنظور تعیین روایی دادههای کیفی از روش چک کردن اعضاء استفاده شده است. یافتهها نشان داده است که مهمترین پیامدهای ارتقای فرهنگ برنامهریزی درسی دربرگیرنده کارآمدی برنامهریزی درسی، جلوگیری از اتلاف منابع مالی و زمانی، گسترش کار تیمی و ارتقای بهرهوری و رشد اثربخشی عملکرد اساتید است.
