مقایسة تأثیر آموزش به شیوههای تدریس اعضای تیم و بازگویی بر میزان یادگیری-یاددهی دانشجویان دانشگاه فرهنگیان ایلام
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای تخصصی برنامهریزی آموزشی دانشگاه پیام نور تهران.
2 استاد تمام و رئیس دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه پیام نور تهران.
3 دانشیار و رئیس دانشگاه پیام نور استان کرمانشاه.
4 استاد تمام، عضو هیئتعلمی دانشگاه دانشگاه پیام نور تهران.
doi
چکیده
هدف از این پژوهش، بررسی تأثیر آموزش به شیوة روش تدریس اعضای گروه بر میزان یادگیری-یاددهی دانشجویان دانشگاه فرهنگیان ایلام و مقایسه آن با روش تدریس بازگویی است. این پژوهش با روش نیمه تجربی اجرا گردیده و جامعه آماری آن تمامی دانشجویان دانشگاه فرهنگیان ایلام (که تعداد آنها حدود 500 نفر در 18 کلاس بوده) است. برای اجرای پژوهش یک کلاس 32 نفره بهعنوان گروه گواه و یک کلاس 27 نفره بهعنوان گروه آزمایش از آنها انتخاب شدند. از این کلاس، تعداد 16 نفر به شیوه آموزش تیمی و 16 نفر به شیوه آموزش بازگویی مورد تدریس و آموزش قرار گرفتند. درنهایت، نمرات آزمون میزان یادگیری- یاددهی و آزمون مهارتهای ارتباطی دانشجویان با گروه شاهد هم مقایسه گردید. در این پژوهش در قالب سه فرضیه به بررسی تأثیر دو نوع آموزش پرداخته شد، فرضیه اول، بررسی نتایج دو نوع آموزش بر میزان یادگیری و یاددهی، در فرضیه دوم، نتایج ادغام دو روش بر میزان یادگیری و یاددهی و در فرضیه سوم، نتایج هر روش آموزش بر تعمیق یادگیری مورد بررسی قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که شیوه آموزش تیمی بر میزان یادگیری-یاددهی دانشجویان تأثیر مثبت بیشتری نسبت به روش آموزش بازگویی داشته است چراکه در سطح آلفای 0.05 درصد، مقدار آزمون پیرسون در گروه افراد با آموزش تیمی معادل 018/0 بوده و این مقدار در سطح پایینتری نسبت به آموزش بازگویی که مقدار پیرسون آن تعادل 042/0 بوده است، قرار دارد. نتایج نشان داد، تأثیر ادغام شیوههای تدریس اعضای تیم و بازگویی در افزایش یادگیری و یاددهی دانشجویان تفاوت وجود دارد مؤثر بودهاند. همچنین، بین شیوههای تدریس اعضای تیم و بازگویی، در افزایش تعمیق یادگیری (یادگیری طولانیمدت مطالب) در دانشجویان پذیرفته میشود.