بررسی مبانی فلسفی معرفتشناختی ارزشیابی در دوره مدرن در تعلیم وتربیت
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم تربیتی دانشگاه شاهد، تهران، ایران.
2 کارشناسی ارشد فلسفه تعلیم وتربیت، دانشگاه شاهد، تهران، ایران.
3 دانشیار گروه علوم تربیتی دانشگاه شاهد، تهران، ایران.
doi
10.30486/jsre.2018.543732چکیده
در پژوهش حاضر، مبانی معرفتشناختی ارزشیابی در دوره مدرن و رویکرد برجسته معرفتشناسی این دوره در حوزه ارزشیابی: رویکرد پوزیتیویسم، مورد بررسی قرار گرفته است. روش انجام پژوهش تحلیلی - اسنادی بوده است. بهمنظور گردآوری دادههای لازم جهت پاسخگویی به سؤالات پژوهش کلیه اسناد موجود و مرتبط با موضوع با استفاده از فرم گردآوری دادهها جمعآوری و بر اساس پنج محور رایج در تحلیلهای معرفتشناسی مورد تحلیل قرار گرفته است. عمدهترین یافتهها با توجه به سؤالهای پژوهش عبارتاند از: در این نظام فکری در بحث موضوع شناخت، تأکید بر شناسایی جهان واقعی و عینی است و از شناسایی بر محور امور ذهنی صحبتی به میان نیامده است و برای شناخت از ابزارهای استقرایی (مشاهده و آزمایش) استفاده میشود. حواس پنجگانه مهمترین منبع شناخت میباشند و در روششناسی، اثباتگرا و عینی محسوب میشوند و سرانجام این نتیجه حاصل میشود که رویکردهای ذکر شده از اعتبار جامعومانعی برخوردار نیستند. به دلیل اینکه کلیه جنبههای ارزشیابی را به لحاظ مؤلفههای معرفتشناسی در برنمیگیرند و در مقایسه با رویکردهای سنتی کمی بوده ولی بهتر است از روشهای ترکیبی یعنی کیفی و کمی و الگوهای دیگر (ترکیبی) در ارزشیابی استفاده گردد.