بررسی پیوند آواشناسی و معناشناسی در موسیقی آوازی بر مبنای مقایسهی آوازهای دشتی و ماهور ردیف آوازی عبدالله دوامی: رویکردی زبانشناختی
نویسندگان
1 استادیار زبانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
10.30465/ls.2021.7221چکیده
این مقاله به بررسی رابطهی عناصر آوایی و معنا در موسیقی آوازی از منظری زبانشناختی، بر مبنای مقایسهی دو نمونه آواز دشتی و ماهور برگرفته از ردیف آوازی استاد عبدالله دوامی پرداخته است. هدف از این پژوهش تشخیص عناصر آوایی (تولیدی) تأثیرگذار و چگونگی استفاده از آنها در زنجیرهی آوایی آوازها باهدف انتقال هرچه بهتر حس هر آواز و مضامین اشعار استفادهشده در ساختمان گوشههاست. در اینجا مشخصههای آوایی تولیدی مانند زیروبمی، کشش، وزن و عناصری مانند سکوت و نوع هجا را در هر آواز مورد بررسی قرار دادهایم. نتایج نشان داد که ساختمان آوایی گوشهها، همانند ساختمان آوایی جملهها در زبان، از الگوهایی ثابت و از پیش تعیینشده تبعیت میکنند و رخداد عناصر آوایی، با کیفیتی خاص و در جایگاههای تعیینشده در ساختار ملودیک گوشه، باعث انتقال و برانگیختن حس و معنای خاص در شنونده و تقویت مضامین شعری میشوند؛ بهطوریکه آواز دشتی در مقایسه با آواز ماهور با استفادهی بیشتر از زیروبمی افتان، حفظ روند زیروبمی در گسترهی هجا، استفاده چشمگیرتر از عنصر سکوت و تمایل به استفاده از سکوتهای طولانیتر، بهره بردن فراوان از کشش واکهای، سرعت پایینتر ملودی گوشهها و درنتیجه وزن و ریتم کندتر گوشهها حس اندوه را به شنونده القاء میکند.