اثربخشی فعالیتهای فوق برنامه دانشگاه شهید بهشتی
نویسندگان
1 دانشگاه تهران
2 دانشگاه زابل
3 دانشگاه گیلان
4 دانشگاه الزهرا
doi
چکیده
هدف این مطالعه بررسی اثربخشی فعالیتهای فوقبرنامه دانشگاه شهید بهشتی از دیدگاه دانشجویان بود که کوشش شده است با رویکردی سیستمی وضعیت مؤلفههای دروندادی، فرایندی و بروندادی فعالیتهای فوقبرنامه مشخص و پیشنهادهایی جهت بهبود و ارتقاء مطلوبیت فعالیتها ارائه گردد. روش تحقیق این پژوهش، توصیفی از نوع پیمایشی، از نظر هدف در زمره تحقیقات کاربردی و جامعه آماری مورد مطالعه دانشجویان فعال و غیرفعال در فعالیتهای فوقبرنامه بودهاند که از بین دانشجویان فعال 84 نفر و دانشجویان غیرفعال 375 نفر با استفاده از جدول مورگان و به روش تصادفی نسبی بهعنوان نمونه آماری انتخاب شدند. جهت گردآوری اطلاعات و دادههای لازم از پرسشنامه محققساخته و برای تجزیه و تحلیل دادهها از روشهای آمار توصیفی و آمار استنباطی (آزمون t تک نمونه، آزمون t برای گروههای مستقل، تحلیل واریانس یکراهه و آزمون شفه) استفاده شد. به طور کلی یافتههای پژوهش نشان داد فعالیتهای فوقبرنامه از دیدگاه دانشجویان فعال، اثربخش ولی از دیدگاه دانشجویان غیرفعال، اثربخش نبوده است.