فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف پژوهش حاضر بررسی ساختار عاملی پرسشنامه 25 سؤالی سنجش انگیزش تدریس اعضای هیئت‌علمی در آموزش عالی بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل همۀ اعضای هیئت‌علمی دانشگاه شهید باهنر کرمان در سال تحصیلی 97-1396 بود (621 نفر) که با روش نمونه‌گیری نسبتی، 244 نفر به‌عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. همسانی درونی پرسشنامه پژوهش از طریق محاسبه ضریب آلفای کرونباخ 86/0 برآورد گردید. برای بررسی ساختار عاملی پژوهش، از روش تحلیل عاملی تأییدی (CFA) در نرم‌افزار تحلیل ساختار‌های لحظه‌ای نسخۀ 23 استفاده شد. به‌منظور تحلیل نتایج، از دو گروه شاخص اصلی نیکویی برازش تطبیقی و مقتصد استفاده گردید. نتایج نشان داد که چهار عامل کارآمدی فردی، علاقه، تلاش و کارآمدی برونداد دارای وزنی معنی‌دار در تبیین سازه انگیزش تدریس اعضای هیئت‌علمی هستند. همچنین دو زیرمقیاس‌ کارآمدی فردی: زمینه و کارآمدی فردی: عمومی، دارای وزنی معنادار در تبیین سازه کارآمدی فردی هستند. بر این اساس، این پرسشنامه با حذف 6 سؤال، ابزار مطلوبی برای سنجش انگیزه تدریس اعضای هیئت‌علمی در آموزش عالی ایران است و عوامل تلاش، علاقه، کارآمدی فردی و کارآمدی برونداد، به ترتیب بیشترین تأثیر را در سنجش انگیزش تدریس آنان دارد.