دانش ضمنی دبیران زبان انگلیسی دورۀ دوم متوسطه از ارزشیابی کیفی: با تأکید بر روشهای خودآزمایی و پوشهکار
نویسندگان
1 دکترای مطالعات برنامه درسی، دانشیار، گروه برنامهریزی درسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبائی.، تهران، ایران.
2 کارشناسی ارشد برنامهریزی درسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
3 دکترای مطالعات برنامه درسی، استادیار، گروه برنامهریزی درسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
doi
10.30486/jsre.2020.1882978.1503چکیده
هدف این پژوهش، شناسایی دانش ضمنی دبیران زبان انگلیسی دورۀ دوم متوسطه از روشهای ارزشیابی کیفی (با تأکید بر روش خودآزمایی و روش استفاده از پوشهکار) است. روش مورد استفاده در این پژوهش پدیدارنگاری (تفسیری) است. مشارکتکنندگان در پژوهش، دبیران زبان انگلیسی دورۀ دوم متوسطه شهرستان شهریار در سال تحصیلی 98-1397 بودند. با روش نمونهگیری هدفمند (رویکرد انتخاب موارد مطلوب و تا سرحد اشباع)، انتخاب نمونهها تا دریافت اطلاعات جدید ادامه پیدا کرد و 18 نفر (7 نفر مرد و 11 نفر زن) انتخاب شدند. این دبیران مورد مصاحبه نیمهساختاریافته قرار گرفتند و اظهارات آنان به روش تحلیل مضمون، تحلیل گردید. روایی و پایایی ابزار با استفاده از قابلیت اعتبار، قابلیت انتقال، قابلیت تأیید و اطمینانپذیری تأیید شد. نتایج حاصل از پژوهش نشان داد آنان روش خودآزمایی را بهعنوان یک روش معتبر برای ارزشیابی قبول ندارند و از روش استفاده از پوشهکار نیز بهطورجدی بهره نمیگیرند. این پژوهش نشان داد که دانش ضمنی دبیران زبان انگلیسی دورۀ دوم متوسطه از روشهای ارزشیابی کیفی، میزان قابلتوجهی از دانش ضمنی دبیران را شکل نمیدهد و اعتماد آنان به ارزشیابی کیفی پایین است. تعداد زیادی از دبیران از ارزشیابی کیفی بهعنوان مکملی برای ارزشیابی عینی و برای بهبود فرایند آموزش استفاده میکنند و ارزشیابی کیفی را روشی جدی برای ارزشیابی نمیبینند.
