فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پژوهش حاضر با هدف تعیین تأثیر روش تدریس کلاس واژگون بر پیشرفت تحصیلی و نگرش دانش‌آموزان در درس ریاضی در ناحیه 3 شهر اصفهان انجام گرفت. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از لحاظ روش از نوع پیش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش را کلیه دانش‌آموزان پسر پایه هفتم دوره متوسطه اول ناحیه 3 شهر اصفهان در سال تحصیلی 98-1397 تشکیل می‌داد. نمونه‌گیری در پژوهش حاضر، به‌صورت نمونه‌گیری در دسترس بود گروه آزمایش در یک دوره آموزشی 10 جلسه‌ای به روش کلاس واژگون شرکت کردند ولی گروه کنترل در طی این 10 جلسه به روش معمول سنتی آموزش دیدند. برای سنجش پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان، از معدل نمراتی که دانش‌آموزان، از آزمون پیشرفت تحصیلی در درس ریاضی، ساخته شده توسط پژوهشگر که پیش و پس از مداخله اجرا شد، کسب کردند و برای سنجش نگرش به درس ریاضیات، از پرسشنامه نگرش سنج ریاضیات آیکن (1979) استفاده شد. به‌منظور تجزیه‌وتحلیل داده‌های این پژوهش پس از کسب اطمینان از عدم تخطی از مفروضه‌های لازم از روش تحلیل کوواریانس استفاده شد. نتایج این پژوهش نشان داد که تدریس به روش کلاس واژگون بر پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان مؤثرتر از روش سنتی بوده است، اما تفاوت نگرش دانش‌آموزان به درس ریاضی در دو گروه به لحاظ آماری معنادار نبوده است؛ بنابراین برنامه‌ریزی برای اجرای روش کلاس واژگون در دبیرستان‌ها می‌تواند در بهبود پیشرفت تحصیلی در درس ریاضیات مؤثر باشد.