واکاوی تجارب نیکبودی دانشگاهی اعضای هیئت‌علمی دانشگاه پیام نور فارس: یک مطالعۀ پدیدارشناسانه

نویسندگان

1 دانشیار گروه مدیریت و برنامهریزی درسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران. ص

2 استادیار گروه مدیریت و برنامهریزی درسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.

3 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

4 دانشیار گروه مدیریت و برنامهریزی درسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

doi
10.30486/jsre.2021.1921158.1827
چکیده

هدف پژوهش حاضر، کشف نیکبودی آکادمیک اعضای هیئت‌علمی دانشگاه پیام نور استان فارس بود. این پژوهش از نوع کیفی و روش مورداستفاده، پدیدارشناسی هوسرلی بود. مشارکت‌کنندگان در پژوهش شامل 20 نفر از اعضای هیئت‌علمی دانشگاه پیام نور استان فارس در رشته‌های علوم انسانی، علوم پایه و مهندسی بود که با رویکرد نمونه‌گیری هدفمند و روش نمونه‌گیری معیار انتخاب شدند (با توجه به رویکرد اشباع نظری و در هجده امین مصاحبه ما اطلاعات جدیدی به دست آورده نشد در بیستمین مورد مصاحبه متوقف شد.) روش گردآوری داده‌های این پژوهش، مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. برای اعتباریابی داده‌ها از معیارهای اعتبارپذیری (از روش همسوسازی استفاده شد و سعی شده است با جمع‌آوری داده‌های کافی از منابع چندگانه، این باورپذیری را ایجاد نمود) و اعتمادپذیری (این معیار در حقیقت به ثبات نتایج در زمان و شرایط مختلف اشاره دارد و معادل پایایی در تحقیق کمی است) استفاده شد. پس از کدگذاری داده‌ها از روش تحلیل مضمون (مضامین پایه، مضامین سازمان دهنده و مضمون فراگیر) برای تشکیل شبکه مضامین تجارب نیکبودی آکادمیک استفاده شد. نتایج نشان داد از ترکیب و ادغام کدهای پایه (علاقه‌مندی دانشجو به تحصیل، پژوهش درزمینۀ خلأ علمی، ایجاد حس اعتماد در دانشجو و...) و مضامین سازمان دهنده افزایش‌دهنده و مضامین سازمان‌دهنده کاهش‌دهنده (مرتبط با تدریس، پژوهش، مشاوره و راهنمایی و خدمات اجتماعی) شکل گرفت. بر اساس نتایج به‌دست‌آمده می‌توان دریافت که با توسعۀ مؤلفه‌های افزایش‌دهندۀ نیکبودی آکادمیک و جلوگیری از بروز مؤلفه‌های کاهش‌دهنده، می‌توان انتظار داشت که اعضای هیئت‌علمی دانشگاه پیام نور در انجام مسئولیت‌های شغلی خود با بالاترین میزان اثربخشی و کارایی عمل نمایند.