نتایج کاربرد سیلیس و پتاسیم بر شاخصهای زراعی و عملکرد دانه برنج رقم طارم هاشمی
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد چالوس، گروه زراعت، چالوس، ایران.
2 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قائمشهر، گروه زراعت، قائمشهر، ایران.
3 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، گروه زراعت، تهران، ایران.
4 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، گروه زراعت، تهران، ایران.
doi
چکیده
به منظور بررسی اثرات مقادیر سیلیس و پتاسیم بر شاخصهای زراعی و عملکرد دانه برنجرقم طارم هاشمی، آزمایشی به صورت کرتهای خرد شده در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی در چهار تکرار در مزرعه تحقیقاتی واقع در شهرستان ساری اجرا شد. مقادیر سیلیس در چهار سطح 0، 250، 500 و 750 کیلوگرم در هکتار به عنوان عامل اصلی و مقادیر پتاسیم در چهار سطح 0، 30، 60 و90 کیلوگرم در هکتار پتاس خالص به عنوان عامل فرعی در نظر گرفته شدند. نتایج نشان داد حداکثر عملکرد دانه (612 گرم در متر مربع) تحت میزان 750 کیلوگرم سیلیس در هکتار حاصل شد، چون بیشترین تعداد پنجه در کپه، تعداد پنجه بارور، تعداد خوشه در متر مربع، تعداد کل خوشهچه در خوشه و تعداد خوشهچه پر نیز تحت این تیمار به دست آمد. بیشترین تعداد پنجه بارور، درصد خوشهچه پر در خوشه، وزن هزار دانه، در نتیجه عملکرد دانه (3/575 گرم در متر مربع) و شاخص برداشت (6/35 %) با کاربرد 90 کیلوگرم پتاسیم در هکتار حاصل شد. حداکثر درصد خوشهچه پر در خوشه تحت اثر متقابل مقادیر 750 کیلوگرم سیلیس در هکتار × 90 کیلوگرم پتاسیم در هکتار به دست آمد. عملکرد دانه با تعداد کل پنجه در کپه، تعداد پنجه بارور، تعداد خوشه در متر مربع، تعداد کل خوشهچه در خوشه و تعداد خوشهچه پر در خوشه همبستگی مثبتی نشان داد. شاخص برداشت با طول برگ پرچم، تعداد پنجه بارور، تعداد خوشه در متر مربع، تعداد خوشهچه پر، درصد خوشهچه پر و عملکرد دانه همبستگی مثبت نشان داد. بنابراین با توجه به نتایج به دست آمده مقادیر 750 کیلوگرم سیلیس در هکتار و90 کیلوگرم پتاسیم در هکتار به علت افزایش شاخصهای زراعی و عملکرد دانه به عنوان تیمار مناسب معرفی میگردند.