واکاوی ابعاد و کیفیت تعاملات والدین در فرایندآموزش و یادگیری مجازی
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکترای روان شناسی تربیتی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.30486/jsre.2023.1971667.2247چکیده
پژوهش حاضر با هدف شناسایی ابعاد تعاملات والدین با فرزندان و معلمان دوره ابتدایی در فرایند آموزش و یادگیری مجازی طراحی و اجرا شد. این پژوهش با رویکرد کیفی و به روش پدیدارشناسانه با نمونه گیری هدفمند صورت پذیرفته است. جامعه پژوهش، مادران دانش آموزان دختر و پسر ابتدایی شهر ابهر بودندکه 14 نفر از آن ها در فرایند تحقیق شرکت کردند. ابزار گردآوری داده ها، مصاحبة عمیق نیمه ساختاریافته بود. متن مصاحبه ها با روش تحلیل مضمون تجزیه و تحلیل شدند و مصاحبه ها تا حد اشباع داده ها ادامه یافت. بررسی روایی با استفاده از دو روش درگیری بلندمدت و پرسش از همکاران و بررسی پایایی از طریق روش بازبینی مشارکت کننده انجام شد. یافته های پژوهش نشان دادند که والدین از طریق اعتمادسازی، توجه به وضیت عاطفی- روانی فرزندانشان، ایجاد روش های خلاقانه برای افزایش مشارکت آنها، افزایش سواد فن آوری، یافتن کانال های موثر ارتباط با معلم و همکاری با معلم در فرایند یادگیری-یاددهی می توانند اثر گذاری آموزش های مجازی برای یادگیری فرزندانشان را بیشتر کنند. در این پژوهش، تعامل والد-فرزند، کیفیت سازنده و فعال و تعامل والد-معلم در سطح متوسطی قرار داشت.
