بررسی ارتباط میان نوع شخصیت فارسیآموزان عرب با سبکها و راهبردهای یادگیری زبان
نویسندگان
1 دانشیار گروه آموزش زبان فارسی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی، (نویسندة مسئول)
2 کارشناس ارشد آموزش زبان فارسی به غیرفارسیزبان، دانشگاه بینالمللی امام خمینی،
doi
10.30465/ls.2021.30566.1855چکیده
به دست آوردن شناخت درباره نوع شخصیت، سبکها و راهبردهای یادگیری فارسیآموزان کشورهای عربیزبان، از آن جهت اهمیت دارد که میتواند به افزایش کیفیت آموزش زبان فارسی منجر شود. هدف این پژوهش بررسی ارتباط میان نوع شخصیت، سبکها و راهبردهای یادگیری زبان فارسی در میان فارسیآموزان عربیزبان است. برای سنجش نوع شخصیت یادگیرندگان، از پرسشنامه شخصیت مایرزـ بریگز (فرم ا.وی) و برای اندازهگیری سبکهای یادگیری از پرسشنامه کلب (1984) و برای اندازهگیری راهبردهای یادگیری زبان از پرسشنامه آکسفورد (1990) استفاده شد. نتایج این پژوهش با نمونهای تصادفی شامل 50 فارسیآموز نشان داد که فارسیآموزان عربیزبان با نوع شخصیت درونگرا سبک یادگیری همگرا را بیش از افراد برونگرا بهکارمیگیرند. علاوه بر آن، فارسیآموزان دارای نوع شخصیت حسی و ادراکی بهطور معناداری بیشتر از افراد شهودی و قضاوتی از سبک یادگیری جذبکننده استفاده میکنند. همچنین یافتهها نشان میدهد که فارسیآموزان عربیزبان از هر چهار سبک یادگیری (همگرا، واگرا، انطباقدهنده و جذبکننده) به یک اندازه استفاده میکنند، اما راهبردهای شناختی و فراشناختی را بیشتر از راهبردهای دیگر به کار میبرند. دستاوردهای این پژوهش به مدرسان کمک میکند تا بتوانند روشهای تدریس خود را متناسب با نوع شخصیت و سبکها و راهبردهای یادگیرندگان انتخاب و کیفیت آموزش را در کلاسهای زبان فارسی افزایش دهند.
