طراحی الگوی زیستپذیری برنامه درسی در نظام آموزش عالی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد برنامه ریزی درسی، بخش مدیریت و برنامه ریزی آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شهر شیراز، ایران.
2 دانشجو کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، بخش روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی ، دانشگاه شیراز، شهر شیراز، ایران.
3 کارشناسی ارشد برنامه ریزی درسی، بخش مدیریت و برنامه ریزی آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شهر شیراز، ایران.
4 دانشیار بخش مدیریت و برنامهریزی آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شهر شیراز، ایران.
5 دکتری برنامهریزی درسی، بخش مدیریت و برنامه ریزی آموزشی، دانشگاه شیراز، شهر شیراز، ایران.
6 دانشجوی دکتری برنامه ریزی درسی، بخش مدیریت و برنامه ریزی آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شهر شیراز، ایران
doi
10.30486/jsre.2023.1973458.2265چکیده
هدف اصلی از انجام این پژوهش، طراحی الگوی زیست پذیری برنامه درسی در نظام آموزش عالی بوده است. این پژوهش کیفی با استفاده از روش هفت مرحلهای ساندلوسکی و باروسو انجام شده است. تیم فراترکیب متشکل از سه نفر متخصص برنامهریزی درسی و یک نفر مسلط به روش پژوهش فراترکیب بود. در ابتدا 44 منبع استخراج شدند که با استفاده از الگوی غربالگری و حذف عناوین نامرتبط، چکیده های نامرتبط و سپس متون نامرتبط ، نهایتاً 24 منبع پژوهشی مرتبط، مبنای تحلیل قرار گرفت که نتیجه آن استخراج مدل مشتمل بر پنج مضمون پایه استانداردهای آموزش(رعایت برنامه درسی مصوب)، موانع آموزش (انتقال مفاهیم آموزشی)، پیامدهای آموزش (تغییر در دانش، مهارت و نگرش دانشجویان)، رهبری آموزشی (مدیریت فرآیند یاددهی- یادگیری) و کیفیت آموزش (رشد و توسعه فردی دانشجویان) بود. اعتبار دادهها با استفاده از سه تکنیک اعتبارپذیری، انتقالپذیری و همسوسازی دادهها و اعتماد به دادهها با هدایت دقیق جریان جمعآوری اطلاعات و همسوسازی پژوهشگران تائید شد. به طور کلی یافتههای این مقاله نشان داد که محتوای آموزشی کاربردی و اثربخش و استاد توانمند زیستپذیری برنامه درسی آموزش عالی را منجر میشوند.
