دانش مورد نیاز آموزگاران ریاضی برای تدریس مجازی پایۀ سوم ابتدایی

نویسندگان

1 استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.|استاد مدعو دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران.

2 دانشجوی کارشناسی ارشد رشتۀ علوم تربیتی، گرایش تکنولوژی آموزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، تهران، ایران.

3 عضو هیأت علمی گروه علوم تربیتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران.

doi
10.30486/jsre.2022.1938417.1964
چکیده

هدف اصلی پژوهش حاضر شناسایی دانش مورد نیاز آموزگاران ریاضی برای تدریس مجازی پایۀ سوم ابتدایی (مورد مطالعه: آموزگاران منطقۀ یک) بود. روش پژوهش توصیفی – پیمایشی و از نظر هدف کاربردی بود. جامعۀ مورد مطالعه، آموزگاران پایۀ سوم ابتدایی در درس ریاضی منطقۀ یک شهر تهران (غیردولتی و دولتی) 190 نفر بودند. با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی و بر اساس جدول مورگان، نمونۀ آماری این پژوهش 124 نفر تعیین گردید. برای سنجش متغیرها از پرسشنامۀ محقق‌ساخته با در نظر گرفتن شاخص‌های روش تدریس با 5 گویه، تعامل و ارتباط با 5 گویه، فناوری‌های اطلاعات و ارتباطات استفاده شد. برای بررسی روایی صوری، پرسشنامه در اختیار استادان دانشگاه و سایر خبرگان در دسترس قرار گرفت .در مرحلۀ دوم از بررسی روایی، برای ارزیابی روایی محتوایی از نظر متخصصان در مورد میزان هماهنگی محتوای ابزار اندازه‌گیری با هدف پژوهش، استفاده گردید. پس از ارزیابی روایی، برای بررسی پایایی پرسشنامه از روش همسانی درونی (روش آلفای کرونباخ) استفاده شد. برای تجزیه ‌و تحلیل داده‌ها، از آمار استنباطی شامل آزمون تی تک گروهی و آزمون‌های خی 2 و فریدمن و نرم‌افزار spss 24 استفاده شد. یافته‌های پژوهش نشان داد میانگین واقعی تمام متغیرهای پژوهش از مقدار میانگین مفروض (3) بالاتر بود و این بدین معناست که همۀ متغیرهای این پژوهش در جامعۀ مورد بررسی، مورد اتفاق نظر آموزگارانند. از این میان شیوه‌های ارزشیابی بالاترین میانگین را داشته (مهم‌تر است) و بعد از آن به ترتیب نحوۀ تعامل و ارتباط با دانش‌آموزان، فناوری‌های اطلاعات و ارتباطات و شیوه‌های تدریس در اولویت آموزگارانند.