بررسی تأثیر محلول پاشی سیلیس و تراکم کاشت بر صفات زراعی دو هیبرید ذرت دانه ای در کشت تأخیری تابستانه
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قائمشهر، گروه زراعت، قائمشهر، ایران
2 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد چالوس، گروه زراعت، چالوس، ایران
3 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد چالوس، گروه زراعت، چالوس، ایران
doi
چکیده
به منظور بررسی تأثیر محلول پاشی سیلیس و تراکم کاشت بر صفات زراعی دو هیبرید ذرت دانه ای در کشت تأخیری تابستانه (٥ شهریور)، آزمایشی در سال زراعی ١٣٨٩ در مزرعه پژوهشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد چالوس، به صورت کرت های دوبار خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار اجرا شد. سیلیس در دو سطح (محلول پاشی و بدون مصرف) به عنوان عامل اصلی و دو هیبرید ذرت دانه ای (سینگل کراس٧٠٤ و سینگل کراس٦٤٠) به عنوان عامل فرعی و چهار سطح تراکم کاشت (٦٠، ٧٠، ٨٠ و ٩٠ هزار بوته در هکتار) به عنوان عامل فرعی فرعی مورد ارزیابی قرار گرفتند. اثر محلول پاشی سیلیس از نظر آماری تنها بر تعداد دانه در ردیف در سطح احتمال 5 % معنی دار شد. عملکرد دانه در واحد سطح برای هیبرید سینگل کراس٦٤٠، ٣/٢٠% بیشتر از هیبرید سینگل کراس ٧٠٤ بود، که علت آن وزن صد دانه بیشتر هیبرید سینگل کراس٦٤٠ (٨/٢٠%) بود. شاخص برداشت و نسبت وزن دانه به بلال برای هیبرید سینگل کراس ٦٤٠ زیادتر از هیبرید سینگل کراس ٧٠٤ شد. تعداد دانه در ردیف و فاصله بلال تا سطح زمین و تعداد روز از کاشت تا رسیدگی برای هیبرید ٧٠٤ بیشتر از هیبرید سینگل کراس ٦٤٠ محاسبه گردید. تعداد دانه در ردیف، طول بلال، و عملکرد دانه تک بوته با افزایش تراکم کاشت تا ٩٠ هزار بوته در هکتار روند کاهشی داشتند ولی عملکرد دانه در واحد سطح ٢/٩% افزایش یافت. حداکثر عملکرد دانه در واحد سطح تحت اثر متقابل سیلیس و تراکم کاشت برای تراکم ٨٠ هزار بوته در هکتار و با محلول پاشی سیلیس به دست آمد. به طور کلی در کشت تأخیری تابستانه برای ذرت دانه ای در منطقه غرب مازندران، هیبرید سینگل کراس ٦٤٠ با تراکم ٩٠ هزار بوته در هکتار توصیه می گردد.
