نمودها و فراوانیی خشونتنمادین در برنامه درسیی دوره ابتدایی مدارس تهران
نویسندگان
1 استاد گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری برنامه ریزی درسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی.
3 استاد گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
4 دانشیارگروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
doi
10.30486/jsre.2023.1992211.2368چکیده
این پژوهش با هدف شناسایی و تبیین خشونتنمادین و فراوانی شیوع آن در برنامه درسی مدارس ابتدایی از دیدگاه آموزگاران و کادر اجرایی انجام شد تا ازطریق طرح مسأله و نگاه منتقدانه به تغییر برنامه موجود کمک کند. روش پژوهش پیمایشی و جامعه آماری آن آموزگاران و کادراجرایی مدارس ابتدایی شهرتهران درسال تحصیلی1401-1400 بود. حجم نمونه براساس جدول مورگان، 384 نفر تعیین که به روش نمونهگیری تصادفی طبقهای انتخاب شدند. ابزارجمعآوری اطلاعات پرسشنامه پژوهشگرساخته بود. روایی محتوایی پرسشنامه با جمعآوری نظرات متخصصان و محاسبه دو شاخص روایی محتوایی (62/0 تا 1) CVR؛ (79/0تا1) CVIو روایی سازه با تحلیل عاملی تأییدی بررسی ومورد تایید قرار گرفت. پایایی پرسشنامه نیز با محاسبه آلفای کرونباخ (70/0) بررسی و تایید شد. دادههای گردآوری شده در قالب جدول، نمودار و آزمون t تک نمونهای، تحلیل شد. نتایج نشان داد که انواع خشونتنمادین با ماهیتهای اجتماعی- فرهنگی، ایدئولوژیکی، اقتصادی، سیاسی و غیرفیزیکی درحد بسیارزیادی دردوره ابتدایی رواج دارد و میتواند ازطریق تمامی عناصر برنامه درسی اعمال شود. فراوانی آن در محتوای برنامهدرسی درحد بسیارزیاد؛ در محیط اجرا، زمان آموزش، راهبردهای یاددهی- یادگیری، روشهای ارزشیابی و جواجتماعی مدرسه درحد زیاد و دراهداف برنامهدرسی، مواد و منابع آموزشی و معلم تا حدودی، شناسایی شد.