واکاوی و تبیین الگوهای برنامه درسی آموزش عالی در ایران
نویسندگان
1 دانشیار گروه روش¬ها و برنامه¬ریزی درسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران
3 دکتری برنامهریزی درسی، گروه روش¬ها و برنامهریزی آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4 4دانشجوی کارشناسی ارشد تحقیقات آموزشی، گروه روش¬ها و برنامهریزی آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.30486/jsre.2023.1994691.2383چکیده
طراحی برنامههای درسی یکی از چالشهای مهم اساتید دانشگاهها است، چرا که چیدمان عناصر برنامه درسی به گونهای که منجر به یادگیری شود کار دشواری است. به همین دلیل وجود الگوهای برنامه درسی میتوانند اساتید و برنامهریزان درسی دانشگاهی را در طراحی و تدوین برنامههای درسی به نوعی همراهی و در تصمیم گیری یاری نمایند. الگو در تدوین برنامههای درسی دانشگاهی به مثابه نقشه دقیق برای رسیدن به هدف تعبیر میشود. به همین منظور، پژوهش حاضر، با هدف بررسی الگوهای برنامه درسی آموزش عالی در ایران انجام شده است. پژوهش فوق با مرور نظاممند ادبیات و تکنیک تحلیل محتوای کیفی (تحلیل مضمون) در میان منابع و اسناد گردآوری شده از پایگاههای علمی معتبر، در نهایت تعداد 11 مقاله را بررسی کرده است. نتایج پژوهش نشان میدهد تمرکز پژوهشگران در ارائه الگوها بیشتر روی عناصر چهارگانه تایلر و با تعداد کمتر روی عناصر نهگانه و دهگانه برنامه درسی بوده است و ابعاد کلان برنامه درسی در آموزش عالی مورد غفلت قرارگرفته است. طراحی الگوهای پیشنهادی (ارائه چارچوب) جزو فعالیتهای مهم برنامهریزان و تصمیمگیرندگان برنامه درسی است و آموزشهای دانشگاهی نیز ناگزیر به طراحی و اجرای الگوهای پیشنهادی (چارچوبهای تعیین شده) برنامه درسی هستند. اما محور مورد توجه که باید پژوهشگران به آن دقت بیشتری داشته باشند وسعت توجه به ابعاد کلانتر برنامه درسی و نه عناصر و محتوای برنامه درسی است.
