تجارب زیسته دانشجویان فنی و مهندسی ایرانی مشغول به تحصیل در دانشگاه‌های استرالیا از فرآیند تدریس

نویسندگان

1 استاد تمام دانشگاه مناش ملبورن، استرالیا

2 دانشجوی دکتری رشته برنامه¬ریزی درسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران

3 دانشیار برنامه¬ریزی درسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران

doi
10.30486/jsre.2023.2001061.2412
چکیده

پژوهش حاضر با هدف بازنمایی فرآیند تدریس از طریق تجارب زیسته دانشجویان ایرانی مشغول به تحصیل در دوره‌های ارشد و دکتری دانشگاه­های استرالیا که دوره کارشناسی را در دانشگاه‌های ایران گذرانده‌اند انجام شد. روش پژوهش کیفی از نوع پدیدارشناسی بود. حوزه پژوهش شامل دانشجویان ایرانی که دوره ارشد و دکتری رشته‌های فنی و مهندسی را در دانشگاه­های استرالیا (ملبورن، مناش، سوئین‌برن) بود که با روش نمونه­گیری هدفمند گلوله برفی انتخاب و از طریق مصاحبه عمیق نیمه ساختاریافته به جمع آوری داده‌ها پرداخته شد. حجم نمونه‌ها پس از انجام مصاحبه، تجزیه و تحلیل داده‌ها به روش کدگذاری موضوعی به منظور تامین کامل یافته‌ها، نهایتاً به 10 نفر رسید و اعتبار یافته­ها به روش بازسازی واقعیت و استفاده از افراد خارج محدوده پژوهش انجام شد. از مجموع یافته­ها، 167 کد مفهومی در 10 مقوله اصلی (ویژگی­های شخصیتی استاد، فعالیت یاددهی، محتوای برنامه درسی، ساختار برنامه درسی، تعامل بین استاد و دانشجو، ارزشیابی برنامه درسی (آغازین، تکوینی، پایانی)، فضای یادگیری، فعالیت­های یادگیری، امکانات آموزشی و پژوهشی، توجه به نیازهای زندگی فردی و اجتماعی) و 35 مقوله فرعی در راستای تجارب زیسته دانشجویان ایرانی دانشگاه‌های استرالیا استخراج گردید.