طراحی و اعتباریابی برنامه درسی گردشگری پایدار در آموزش عالی
نویسندگان
1 استادیار علوم تربیتی، دانشکده حضرت نرجس، دانشگاه ولی عصر (عج) رفسنجان، رفسنجان، ایران.
2 دانشیار گروه مدیریت و برنامه ریزی آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران.
doi
10.30486/JSRE.2024.2001061.2375چکیده
پژوهش باهدف طراحی و اعتباریابی الگوی برنامه درسی گردشگری پایدار در آموزش عالی با روش ترکیبی انجام گرفت. نخست، از روش فراتركیب استفاده گردید، جامعه تحقیق کیفی در فرایند سنتز شامل کلیه آثار منتشر شده در این حوزه از سالهای2000تا 2024در پایگاه اطلاعاتی معتبر شامل 66 سند میباشد از روش کنترل اعضاء و ضریب توافق برابر با 75% برای اعتباردادهها استفاده شد. یافتهها در ده عنصر برنامه درسی گردشگری پایدار ارائه و روایابی آن براساس دیدگاه متخصصان گردشگری و برنامهریزی درسی از طریق مصاحبه نیمه ساختار یافته تایید شد. سپس دادهها با استفاده از مدل تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی اعتباریابی گردید. جامعه آماري،کلیه متخصصان حوزه گردشگری و برنامهریزی درسی و دانشجویان دکتری هر دو رشته و نمونه مشارکت کننده150نفر از 24 دانشگاه که رشتههای برنامهریزی درسی و گردشگری را دارا بودند، با رویکرد نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند. روایی پرسشنامه از روش لاوشه و پایایی آن از طریق آزمون آلفای کرنباخ 8/96%محاسبه و تائید شد. یافته ها نشان داد سازههای پژوهش از لحاظ همگرایی و همبستگی از اعتبار کافی برخوردار هستند.یافتهها شامل شش مضمون خبرگی، نظرورزانه(توجه به جنبة پويا و ديناميك مفاهیم)، کارآفرینانه(کنش هوشمندانه متناسب)، طبیعتگرایانه(رفتار محیطزیستی مسئولانه)، استراتژکگانه(راهبردهای مدیریتی)، جامعهشناسانه(درک رابطه واقعبینانهتر با مسائل) و انسانگرایانه(تغییر در ارزشهای انسانی) نشان داده شدکه با تمرکز بر آنها عناصر برنامه درسی با نظر به مفروضههای بنیادی برای پایداری، خلق فرصتها و نوآوری در یادگیری، نتایج یادگیری و آمادگی دانشجویان برای کنش کاربردی طراحی شد. هر حیطه تعریف شده از یافتههای پژوهش در جای خود با توجه به گرایشهای متعدد رشتههای حوزه گردشگری غنای عناصر برنامه درسی گردشگری پایدار را دارا و می تواند مورد استفاده قرار گیرد.