تأملی بر چگونگی برنامه ریزی درسی در دوران بیماری کرونا؛ پدیدارشناسی نگرشها و تجربیات زیسته مدیران و معلمان
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد برنامه ریزی درسی، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
3 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
10.71788/10.71788/jsre.2025.900959چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی چگونگی برنامهریزی درسی در دوران بیماری کرونا، مبتنی بر نظرات معلمان شهرستان شوش انجام شد. این پژوهش به لحاظ هدف، کاربردی و به لحاظ روش گردآوری دادهها، کیفی و مبتنی بر رویكرد پدیدارشناسی است. جامعه مشارکت کنندگان پژوهش شامل معلمان و مدیران شهرستان شوش میباشد که با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند نظری 21 نفر انتخاب شد. ابزار گردآوری دادهها، شامل مصاحبه نیمه ساختار یافته بود. برای تجزیه و تحلیل دادهها از روش کدگذاری هفت مرحلهای کلایزی (1978) استفاده شد. یافتههای این پژوهش با توجه به اهداف از قبل تعیین شده، شامل نقش وزارت آموزش و پرورش، اداره کل آموزش پرورش استان خوزستان، آموزش و پرورش شوش، مدیران، معلمان، اولیا، دانش آموزان، شبکههای اجتماعی در برنامهریزی در دوران بیماری کرونا و همچنین ابزار و امکانات مورد نیاز در این دوران و محدودیتهای و چالشهای برنامهریزی در دوران کرونا مشخص میشود. نتایج نشان داد که با شیوع بیماری کرونا، وزارت آموزش و پرورش برنامهریزی و آموزش غیرحضوری و نیمهحضوری را شروع کرد. معلمان به عنوان مجریان اصلی برنامه درسی، در برنامهریزی دوران کرونا تاثبر قابل توجه داشته و در کیفیت آموزش و یادگیری دانشآموزان نقش اساسی دارند.
