ارائه مدلی با ثبات از محافظه‌کاری باسو با استفاده از روش GMM-sys

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری حسابداری، دانشگاه مازندران

2 دانشیار گروه حسابداری، دانشگاه مازندران

3 استادیار گروه اقتصاد، دانشگاه مازندران

doi
10.22054/qjma.2018.8915
چکیده

این پژوهش در راستای تبیینبرآورد میثاق محدود کننده محافظه­کاری در حسابداری، به بررسی مدل برآورد محافظه­کاری باسو (1997) و مدل تعمیم یافته نیکلز(2010)پرداخته و ایرادات واردشده بر این مدلها را از دیدگاه میزان اعتبار و قابلیت تعمیم نتایج پژوهش­های انجام شده در این خصوص بررسی می­نماید. بر همین اساس ضمن تبیین مشکلات مورد بحث، راه کارهای لازم جهت رفع آن و ارتقای مدل به سطح بالاتری جهت برآورد محافظه­کاری ارائه می­کند. جهت انجام بررسی­ها از داده­های مربوط به نمونه­ای متشکل از 87 شرکت طی سال­های 1385 تا 1395 استفاده شده است. همچنین جهت آزمون مدل­ها علاوه بر تخمین­زن معمول ایستا از برآورد کننده پانل پویا (روشGMM-sys) جهت برآورد مدل­ها استفاده می­شود. نتایج این پژوهش نشان داد که مدل تعدیل شده جدید نتایج مناسبتری در خصوص برآورد محافظه کاری نسبت به مدل اولیه باسو و مدل تعدیل شده نیکلز ارائه داده و روش پویا در تخمین مدل­ها از روش ایستا مناسب­تر است. در نهایت پژوهش حاضر نشان داد نتایج ناشی از تحقیقات پیشین که از مدل باسو جهت برآورد محافظه­کاری استفاده نموده اند باید با احتیاط بیشتری مورد ملاحظه قرارگیرند و کاربرد آنها در بازار های سرمایه نیازمند بازنگری است.