تأثیر تدریس بر اساس الگوی چرخه یادگیری (7E) بر روحیه علمی و خودکارآمدی اجتماعی دانشجویان علوم تربیتی دانشگاه‌های فرات میانه (در درس روش تحقیق)

نویسندگان

1 دانشجوي دکتراي برنامه‌ریزي درسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

2 دانشیار گروه روانشناسی تربیتی مشاوره، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

3 دانشیار گروه مطالعات برنامه درسی و آموزش، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

4 استاد برنامه درسی و آموزش، دانشگاه القادسیه، دیوانیه، عراق

doi
10.71788/JSRE.2025.1183238
چکیده

پژوهش حاضر باهدف بررسی تأثیر تدریس بر اساس الگوی چرخه یادگیری 7E بر روحیه علمی و خودکارآمدی اجتماعی دانشجویان سال سوم در درس روش تحقیق انجام شد. در این پژوهش از روش شبه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه کنترل استفاده شد. جامعه آماری، کلیه دانشجویان دختر سال سوم علوم تربیتی دانشگاه‌های فرات میانه کشور عراق بود. بعد از انتخاب یک دانشگاه از میان دانشگاه‌های فرات میانه با روش خوشه‌ای - تصادفی از بین کلاس‌های علوم تربیتی سال سوم آن دانشگاه دو کلاس 30 نفره انتخاب و به‌صورت تصادفی به‌عنوان گروه‌های آزمایش و کنترل گمارش شدند که گروه آزمایش با روش 7E، آموزش داده شد و گروه کنترل با روش رایج در دانشگاه (توضیحی) تدریس شد. هر دو کلاس در ابتدا و انتهای ترم تحصیلی به پرسش‌نامه‌های روحیه علمی و خودکارآمدی اجتماعی پس از ترجمه و انطباق یابی، پاسخ دادند. داده‌های جمع‌آوری‌شده با کمک آمار توصیفی و آزمون تحلیل کوواریانس، تحلیل شد. یافته‌ها نشان داد که بین دو گروه کنترل و آزمایش در پس‌آزمون‌ها‌، با کنترل پیش‌آزمون‌ها، ازلحاظ متغیرهای روحیه علمی و خودکارآمدی اجتماعی، تفاوت معناداری وجود دارد و مشخص گردید کاربست روش 7E باعث افزایش روحیه علمی و خودکارآمدی اجتماعی دانشجویان گروه آزمایش‌شده است. بر اساس یافته‌ها می‌توان نتیجه گرفت که کاربست روش 7E بر روی روحیه علمی و خودکارآمدی اجتماعی دانشجویان سال سوم علوم تربیتی تأثیر مثبت و معناداری داشته است.