بررسی ساختار فعل مرکب در گفتار کودکان سالم 5 تا 7 سال فارسی‌زبان

نویسندگان

1 استادگفتاردرمانی گروه گفتاردرمانی،دانشکده علوم توانبخشی دانشگاه علوم توانبخشی وسلامت اجتماعی

2 گروه گفتار درمانی، دانشکده علوم توانبخشی دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی

3 استادیار گروه مترجمی زبان‌ انگلیسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج

4 گروه زبان‌شناسی، دانشکده ادبیات، علوم انسانی و اجتماعی دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات تهران

5 دانشیار گروه زبان‌شناسی دانشگاه تربیت مدرس

doi
10.30465/ls.2021.7036
چکیده

گفتمان روایی یکی از شاخص‌ها و توانایی‌های اصلی ارتباط کلامی در جنبه‌های مختلف زندگی اجتماعی بشر است. روایت، به‌عنوان توصیف یا گزارش گفتاری یا نوشتاری از رویدادهای مرتبط، مهارتی چندبعدی است که می‌تواند سطح دانش زبانی و همچنین شناختی را نشان دهد. در این پژوهش با هدف بررسی فعل مرکب در کودکان 5 تا 7 ساله سالم فارسی زبان، 889 فعل مرکب از 107 نمونه گفتار آزاد براساس نظر دبیرمقدم (1376) تحلیل شده است. 52 نمونه گفتار را پسران و 55 نمونه گفتار را دختران تولید کرده‌اند. از سوی دیگر، 48 نمونه گفتار را کودکان 5 تا 6 سال و 59 نمونه گفتار را کودکان 6 تا 7 سال تولید کرده‌اند. کل گفته‌ها 17427 واژه را شامل می‌شود. نتایج پژوهش نشان داد بسامد «افعال مرکب ترکیبی» نسبت به «افعال مرکب انضمامی» در گروه سنی 5 تا 7 سال بیشتر است. همچنین، با بالارفتن سن در کودکان فاصله بین اجزای فعل مرکب و استفاده از افعال مرکب گذرا که دارای ساختار نحوی پیچیده‌تری هستند در گروه سنی 6 سال در مقایسه با 5 سال به عنوان شاخصی از رشد توانایی های زبانی افزایش می‌یابد.