موصولی سازی در گزیدهای از زبانهای ایرانی: رویکردی ردهشناختی
نویسندگان
1 استاد دانشگاه علامه طباطبایی
2 دانشجوی دکتری پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی،نویسنده
doi
10.30465/ls.2021.6915چکیده
پژوهش حاضر به بررسی سلسله مراتب دسترسی رابطههای دستوری کینان و کامری(1977)، در موصولیسازی و محدودیتهای بینازبانی حاکم بر آن و نیز به شیوههای نشانگذاری گروه اسمی هممرجع با هستۀ اسمی بر پایۀ نظریات کینان(1985)، در سه زبان ایرانیِ نائینی، دلواری، و تالشی میپردازد. در این پژوهش سعی بر آن است تا به دو پرسش اساسی پاسخ داده شود: نخست، تا چه حد موصولیسازی جایگاههای نحوی متفاوت در سه زبان یاد شده با سلسله مراتب دسترسی رابطههای دستوری کینان و کامری و محدودیتهای حاکم بر آن انطباق دارد؟ دوم، در زبانهای مورد نظر، از کدام شیوههای موصولیسازی برای نشانگذاری گروه اسمی هممرجع با هستۀ اسمی در هریک از جایگاههای نحوی بهره گرفته میشود؟. در سنجۀ پرسشهای مذکور، پرسشنامهای برمبنای چارچوب برگزیده برای گردآوری دادههای مورد نیاز تدوین شد و طی مصاحبههای حضوری با گویشوران، این پرسشنامه تکمیل و حدود140.ساخت موصولی از هریک از زبانهای مورد مطالعه استخراج گردید.دادههای حاصل از این سه زبان، نشان از امکان موصولیسازی تمام جایگاههای نحوی سلسله مراتب دسترسی را دارند ونیز شواهدی دال بر همسویی با محدودیتهای حاکم بر سلسله مراتب دسترسی رابطههای دستوری و نیز محدودیتهای حاکم بر نشانگذاری گروه اسمی هممرجع با هستۀ اسمی به دست میدهند.