طراحی و اعتبارسنجی چارچوب برنامه¬درسی آموزش الکترونیکی دانشگاهی توسعه پایدارمحور(مورد مطالعه اعضای هیأت علمی دانشگاه شیراز)
نویسندگان
1 گروه آموزشی علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
2 گروه آموزشی علوم تربیتی ، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
doi
10.71788/JSRE.2025.1203012چکیده
هدف پژوهش طراحی و اعتبارسنجی چارچوب برنامهدرسی آموزش الکترونیکی توسعه پایدارمحور دانشگاهی بود. نوع پژوهش کاربردی و روش آن ترکيبي طرح اکتشافی متوالی بود. در بخش کیفی از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته و نمونهگیری هدفمند داده ها به روش تحلیل مضمون مدل آتراید- استرلینگ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. در بخش کمی از روش پیمایش استفاده شد.نمونه مورد مطالعه در بخش کیفی اعضای هیأت علمی دانشگاه شیراز بودند که تا رسیدن به اشباع نظری در نهایت 32 نفر مورد مصاحبه قرار گرفتند. در روش کمی، بعد از استخراج مضامین پایه و سازماندهنده، به روش تحلیل مضمون، یک پرسشنامه محققساخته، با 4 مقوله و 66 گویه طراحی و بعد از بررسی بازه روایی (81/0-4/0) و ضریب پایایی آن(85/0) و تعیین کفایت نمونهآماری، 168 نفر به روش کوکران از بین 950 نفر اعضای هیأت علمی دانشگاه شیراز، به طور تصادفی بین آنان توزیع و بعد از دریافت، دادهها از طریق روشهای مختلف آمار توصیفی و استنباطی، تحلیل شدند. طبق یافتههای پژوهش، بعد از تحلیل مضمون مصاحبهها، برای برنامهدرسی مذکور چهار مضمون سازماندهنده فرهنگی-اجتماعی، اقتصادی، زیست محیطی و نهادی-سازمانی با 66 مضمون پایه استخراج شد. طبق نتایج پرسشنامه در طراحی برنامهدرسی مذکور باید در حد زیادی به مقولهها و شاخصهای بررسی شده توجه شود(4≤ و 01/0˂p). بعد از ارائه چارچوب، اعتبار آن با استفاده از مدل معادلات ساختاری(از طریق AMOS)، با توجه به x 2 /d.f، کمتر از 3 و RMSEA کوچکتر از 1/0، تأیید شد. بنابراین نتیجهگیری میشود که با توجه به گسترش آموزشهای الکترونیکی در دانشگاهها و لزوم مبتنی بودن آنها بر توسعه پایدار، لازم است در این زمینه چارچوبی مناسب طراحی و اعتبارسنجی شود. از اینرو پیشنهاد میشود چارچوب طراحی شده در این پژوهش مورد توجه برنامهریزان درسی دانشگاهی قرار گیرد.