طراحی و اعتبارسنجی چارچوب برنامه¬درسی آموزش الکترونیکی دانشگاهی توسعه پایدارمحور(مورد مطالعه اعضای هیأت علمی دانشگاه شیراز)

نویسندگان

1 گروه آموزشی علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.

2 گروه آموزشی علوم تربیتی ، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.

doi
10.71788/JSRE.2025.1203012
چکیده

هدف پژوهش طراحی و اعتبارسنجی چارچوب برنامه­درسی آموزش الکترونیکی توسعه پایدارمحور دانشگاهی بود. نوع پژوهش کاربردی و روش آن ترکيبي طرح اکتشافی متوالی بود. در بخش کیفی از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته و نمونه­گیری هدفمند داده ها به روش تحلیل مضمون مدل آتراید- استرلینگ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. در بخش کمی  از روش پیمایش استفاده شد.نمونه مورد مطالعه در بخش کیفی اعضای هیأت علمی دانشگاه شیراز بودند که تا رسیدن به اشباع نظری در نهایت 32 نفر مورد مصاحبه قرار گرفتند. در روش کمی، بعد از استخراج مضامین پایه و سازمان­دهنده، به روش تحلیل مضمون، یک پرسشنامه محقق­ساخته، با 4 مقوله و 66 گویه طراحی و بعد از بررسی بازه روایی (81/0-4/0) و ضریب پایایی آن(85/0) و تعیین کفایت نمونه­آماری، 168 نفر به روش کوکران از بین 950 نفر اعضای هیأت علمی دانشگاه  شیراز، به طور تصادفی بین آنان توزیع و بعد از دریافت، داده­ها از طریق روش­های مختلف آمار توصیفی و استنباطی، تحلیل شدند. طبق یافته­های پژوهش، بعد از تحلیل مضمون مصاحبه­ها، برای برنامه­درسی مذکور چهار مضمون سازمان­دهنده فرهنگی-اجتماعی، اقتصادی، زیست محیطی و نهادی-سازمانی با 66 مضمون پایه استخراج شد. طبق نتایج پرسشنامه در طراحی برنامه­درسی مذکور باید در حد زیادی به مقوله­ها و شاخص­های بررسی شده توجه شود(4≤  و 01/0˂p). بعد از ارائه چارچوب، اعتبار آن با استفاده از مدل معادلات ساختاری(از طریق AMOS)، با توجه به x 2 /d.f، کمتر از 3 و RMSEA کوچکتر از 1/0، تأیید شد. بنابراین نتیجه­گیری می­شود که با توجه به گسترش آموزش­های الکترونیکی در دانشگاه­ها و لزوم مبتنی بودن آنها بر توسعه پایدار، لازم است در این زمینه چارچوبی مناسب طراحی و اعتبارسنجی شود. از این­رو پیشنهاد می­شود چارچوب طراحی شده در این پژوهش مورد توجه برنامه­ریزان درسی دانشگاهی قرار گیرد.