بررسی تطبیقی برنامههای مراکز بالندگی هیئتعلمی ده دانشگاه منتخب ایرانhttps://sanad.iau.ir/journal/jsre با تاکید بر کاربست فناوریها
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری برنامه ریزی درسی، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان. اصفهان، ایران
2 استاد گروه برنامه ریزی درسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
3 استادیار گروه تکنولوژی آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.71788/JSRE.2025.901163چکیده
توانمندسازی اعضای هیئتعلمی باهدف بهبود کیفیت آموزش، از دیرباز مورد توجه دانشگاهها بوده است. برای دستیابی به این مقصود، اکثر دانشگاههای خارجی مراکز مستقلی را تحت عنوان "مرکز توسعه تدریس و یادگیری"، برای سازماندهی برنامههای بالندگی خود تشکیل دادهاند. این در حالی است که اغلب دانشگاههای داخلی، کمتر از مراکز سازمانیافته برای سازماندهی برنامههای توسعه حرفهای استفاده میکنند، همچنین اغلب برنامههای اجرایی نیز، نیاز به ساختاردهی مجدد و تلفیق با عناصر جدیدی مانند فناوریهای آموزشی دارند. بر این اساس هدف اصلی پژوهش حاضر در ابتدا بررسی وضعیت برنامههای بالندگی هیئتعلمی در دانشگاههای منتخب داخلی و سپس ترسیم وضعیت میزان کاربست فناوریها در این برنامهها است. برای دستیابی به این هدف، ده دانشگاه برتر داخلی بر اساس رتبهبندی تایمز 2022 به شیوه هدفمند انتخاب و بر اساس انواع متعدد برنامههای توانمندسازی، در دو بستر حضوری و مبتنی بر فناوری مورد مقایسه قرار گرفت. روش پژوهش بهصورت مطالعه تطبیقی به شیوه بردی بوده است. نتایج پژوهش نشان داد در تمامی دانشگاههای مورد مطالعه ضرورت توجه به ارائه برنامههای توانمندسازی احساس شده، هر چند که دانشگاه های علوم پزشکی پیشتاز این عرصه و در رتبه های بعدی دانشگاه های جامع و در آخر دانشگاه های صنعتی قرار دارند. همچنین بستر ارائه برنامهها به سمت مجازی گرایش یافته اما اولویت و چگونگی فضای ارائه برنامهها وابسته به کارکردهای ذاتی برنامه، انواع محدودیتهای مخاطب و ارائهدهنده برنامه، نوع محتوا و میزان وابستگی به تعاملات انسانی متفاوت است.
