شناسایی و تعیین پادگن‌های ایمنی‌زای موثر Ascaridia galli در ماکیان پرورشی منطقه تبریز

نویسندگان

1 گروه انگل‌شناسی، دانشکده علوم تخصصی دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

2 گروه انگل‌شناسی، دانشکده علوم تخصصی دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

3 دانش آموخته انگل‌شناسی دامپزشکی، دانشکده علوم تخصصی دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران.

4 گروه انگل‌شناسی، دانشکده علوم تخصصی دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران.

doi
چکیده

در بررسی انجام شده طی سال 1384 که در شهر تبریز صورت گرفت، توانایی یک واکسن تجربی ساخته شده از لاروهای هوموژن شده آسکاریدیا گالی ارزیابی شد. به یک گروه پنج تایی از مرغ‌های نژاد لگهورن سفید، دوبار و هر دفعه 100 میکروگرم از لاروهای هوموژن شده آسکاریدیا گالی رقیق شده در یک میلی لیتر PBS که در یک میلی لیتر ادجوانت فروند امولسیفیه شده بود، به صورت داخل دهانی خورانده شد. ایمن‌سازی نوبت دوم در روز 21 به صورت داخل دهانی انجام گردید. گروه بعدی (پنج مرغ نژاد لگهورن سفید) یک میلی لیتر PBS امولسیفیه شده در یک میلی لیتر از همان ادجوانت دریافت کردند. در روز 33 به هر مرغ تقریباً 10000 عدد تخم عفونی زای آسکاریدیا گالی خورانده شد. از زمان اولین تجویز تا چالش مرغ‌ها با تخم‌های عفونی زا، از هر مرغ هر 10 روز یکبار خون اخذ ‌شد و پس از آن تا انتهای زمان بررسی، این کار به صورت هفتگی انجام گردید. سرم‌ها توسط روش الایزا و وسترن بلاتینگ آزمایش شدند. مرغ‌ها هشت هفته پس از چالش با تخم‌های عفونی ‌زا، برای به دست آوردن نماتودها کالبدگشایی شدند. مرغ‌های واکسینه کاهش 76 درصدی در میانگین EPG، 74 درصد کاهش در میانگین کرم‌های نر، 79 درصد کاهش در میانگین تعداد کرم‌های ماده و 77 درصد کاهش در میانگین تعداد کل کرم‌ها را نشان دادند. اختلاف معنی‌دار در میانگین دانسیته نوری سرم‌ها در الایزا مورد توجه بود (001/0>P). پروتئین‌های آسکاریدیا گالی به وسیله SDS-PAGE جدا شدند. سرم‌های گروه واکسینه واکنش بالایی را در وسترن بلاتینگ نشان دادند.