فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از انجام این مطالعه، بررسی مقایسه‌ای آویلامایسین و ایمونووال (MOS) در بهبود سطح ایمنی هومورال جوجه‌های گوشتی می‌باشد. در این مطالعه 360 قطعه جوجه گوشتی نژاد کاب (‍Cobb) در 3 گروه 120تایی کاملاً مشابه، با 4 تکرار 30تایی در هر گروه انتخاب و قفسه‌بندی گردیدند. در گروه آزمایش 1 به مقدار 1 کیلوگرم در تن ایمونووال (MOS) و در گروه آزمایش 2 به مقدار 100 گرم در تن آویلامایسین به جیره پایه افزوده شد، ولی گروه کنترل تنها از جیره پایه استفاده نمود. در روزهای 9، 17، 25 دوره پرورشی (یعنی یک روز قبل و 7 و 14 روز بعد از تجویز اولین واکسن B1 نیوکاسل) از هر گروه 40 قطعه جوجه به‌صورت کاملاً تصادفی انتخاب گردید و نمونه خون از آن‌ها اخذ شد. سپس میزان آنتی‌بادی‌های ایجادی در سرم حاصل از واکسن نیوکاسل در هر سه نوبت 9، 17، 25 روزگی، به‌وسیله روش HI تعیین گردید. بعد از تجزیه و تحلیل آماری به‌وسیلهANOVA و آزمون چند دامنه‌ایDuncan ، نتایج حاصل از عیار آنتی بادی‌های سرم به‌وسیله HI در روز 9 دوره پرورشی معنی‌دار نبود. نتایج حاصل از تست HI در روز 17 دوره پرورشی (32/0± 01/5 در گروه کنترل، 27/0± 27/5 در گروه آزمایش 1 و 20/0± 13/5 در گروه آزمایش 2) معنی‌دار نبود. نتایج حاصل از تست HI در روز 25 دوره پرورشی (44/0± 04/5 در گروه کنترل، 47/0± 87/5 در گروه آزمایش 1 و 41/0± 61/5 در گروه آزمایش 2) نشان‌دهنده وجود اختلاف آماری معنی‌دار (05/0P <) بین گروه آزمایش 1 و 2 با گروه کنترل بود. ولی بین دو گروه آزمایش 1 و 2 اختلاف آماری معنی‌دار مشاهده نگردید، گرچه عیارآنتی‌بادی‌های سرم در گروه آزمایش 1 ( ایمونووال) 26/0 لوگ افزایش را نسبت به گروه آزمایش2 (آویلامایسین) نشان می‌داد. ایمونووال (MOS) به عنوان یک فرآورده طبیعی به طور قابل ملاحظه‌ای قادر است توانایی تولید آنتی‌بادی ضد B1 را در پاسخ به واکسن B1 نیوکاسل بهبود ببخشد و از طرفی به‌علت اینکه هیچ‌گونه باقی مانده دارویی در گوشت طیور بجای نمی‌گذارد، می‌تواند به عنوان یک جایگزین مناسب برای نسل آنتی بیوتیک‌های محرک رشد باشد.