بررسی عوامل مؤثر بر سبک زندگی اقتصادی اصناف و عدم تمایل به پرداخت عوارض: مطالعه‌ای از دیدگاه کارکنان و اصناف شهرداری منطقه‌ ۸ کلان‏شهر تبریز

نویسندگان

1 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.

2 دانش آموخته کارشناسی ارشد علوم ارتباطات اجتماعی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.

doi
10.22034/sls.2024.19368
چکیده

سبک زندگی به معنای برجسته کردن تمایزهای رفتاری افراد در گروه­ها یا جامعه است. وصول عوارض از شهروندان در قبال خدمات، از منابع درآمدی پایدار شهرداری‌ها محسوب می­شود. هدف پژوهش حاضر، مطالعة دلایل عدم تمایل اصناف به پرداخت عوارض شهرداری از دیدگاه کارکنان و اصناف است. تحقیق حاضر به لحاظ هدف، کاربردی و به لحاظ زمانی، مقطعی و از نظر گردآوری داده‌ها، یک بررسی پیمایشی میدانی است. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسش‌نامة محقق ساخته است که اعتبار آن از طریق اعتبار صوری و توسط متخصصان امر و پایایی آن از آلفای کرونباخ محاسبه و تأیید شد. جامعة آماری، کارشناسان شهرداری (۳۷ نفر) با گزینش هدفمند و اصناف مراجعه‏کننده به شهرداری منطقة ۸ (۱۴۱۸۶ نفر) است که با استفاده از فرمول کوکران، ۳۷۴ نفر از اصناف به ‌صورت نمونة آماری در دسترس، گزینش شدند. طبق ضریب بتای حاصل از نتایج تحقیق، متغیرهای میزان استفاده از رسانه‌های جمعی (۲۷۷/۰)، صدور و توزیع فیش عوارض (۲۲۰/۰)، رضایتمندی (۱۷۲/۰)، قدرت بازدارندگی و ضمانت اجرایی(۱۵۰/۰-)، فرهنگ‌سازی و تبلیغات مناسب رسانه‌ای (۱۳۴/۰) و قانون‌گرایی (۱۲۵/۰) بر عدم تمایل اصناف به پرداخت عوارض مؤثر است. اما تأثیر متغیر اعتماد نهادی بر متغیر وابسته معنی‌دار نشد. با توجه ‌به نتایج آزمون همبستگی پیرسون، می‌توان گفت بین عدم تمایل اصناف به پرداخت عوارض و فرهنگ‌سازی و تبلیغات مناسب رسانه‌ای، رابطه معنادار و منفی وجود دارد. بدین معنی که با بالا رفتن فرهنگ‌‏سازی و تبلیغات مناسب رسانه‌ای، عدم تمایل اصناف به پرداخت عوارض کمتر می شود.