بررسی عملکرد بالینی و اکوسیستم شکمبه در گاوهای مبتلا به تیلریوز

نویسندگان

1 گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، تبریز، ایران

2 گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز، تبریز، ایران

4 دانش آموخته دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، تبریز، ایران

doi
چکیده

این مطالعه روی 20 رأس گاو مبتلا به تیلریوز و 12 رأس گاو سالم به‌منظور ارزیابی عملکرد بالینی شکمبه و وضعیت اکوسیستم شکمبه انجام شد. رخداد تب در گاوهای مبتلا به تیلریوز به‌طور معنی‌داری بیشتر از گاوهای گروه سالم بود (05/0p<). حرکات شکمبه و قوام آن در ملامسه در گاوهای گروه بیمار کاهش داشت ولی این کاهش معنی‌دار نبود. قوام محتویات شکمبه به‌طور معنی‌داری نسبت به گاوهای گروه سالم تغییر پیدا کرده بود (05/0p<)، ولی تغییر در بو و رنگ محتویات شکمبه معنی‌دار نبود. میانگین pH شکمبه در گاوهای گروه بیمار به‌طور غیرمعنی‌داری بیشتر از گاوهای گروه سالم بود. میانگین زمان ترسیب و زمان تست احیاء متیلن‌بلو توسط محتویات شکمبه بیشتر از گاوهای گروه سالم بود. اسیدیته تام محتویات شکمبه در گاوهای گروه مبالا به تیلریوز کاهش معنی‌داری را نشان می‌داد (05/0p<). تعداد تک‌یاخته‌ها و نسبت تک‌ یاخته‌های زنده به مرده و مورفولوژی باکتری‌های شکمبه در گاوهای مبتلا به تیلریوز نسبت به گاوهای گروه سالم تغییر قابل توجهی نداشت. نتیجه نهایی این‌که در بیماری تیلریوز عملکرد بالینی شکمبه و وضعیت عملکرد اکوسیستم شکمبه تحت تأثیر قرار گرفته و باید در درمان تیلریوز به این موارد توجه کرد.