بررسی میزان شیوع انگلهای خونی در شتران شهرستان زابل در سال 1387
نویسندگان
1 گروه انگل شناسی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار، گرمسار، ایران
2 دانشکده دامپزشکی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
doi
چکیده
با توجه به اینکه پرورش شتر در نواحی وسیعی از ایران رایج می باشد و حیوان فوق در انتقال برخی از بیماری های مشترک به سایر نشخوارکنندگان و همچنین انسان دارای اهمیت می باشد، ضرورت مطالعه حاضر احساس می گردید. در این بررسی، علاوه بر آلودگی به انگل های خونی در شترهای شهرستان زابل، ارتباط میان آلودگی و عواملی نظیر سن، جنسیت و محل نگه داری شترهای مورد مطالعه از نظر جغرافیایی نیز مورد توجه قرار گرفته است. بدین منظور 113 نمونه خونی از نقاط مختلف شهرستان زابل تهیه و جهت بررسی به آزمایشگاه انگل شناسی دانشکده دامپزشکی منتقل گردید. نتایج نشان داد که 09/30% از شترهای مورد مطالعه، مبتلا به انگل های خونی می باشند که در این بین آلودگی به تریپانوزوما اوانسی با 47/19% بیشترین میزان بود و پس از آن به ترتیب، آلودگی به گونه های تیلریادر20/6%، آلودگی به انواع گونه های بابزیا در 54/3% و ابتلا به میکروفیلر خونی در 88/0% موارد مشاهده گردید. در بررسی آماری انجام شده ارتباط معنی داری بین آلودگی و متغیرهای سنو جنسیت مشاهده نشد. بنابراین با توجه به حضور انگل های خونی در شترهای منطقه و همچنین اهمیت بندپایان در انتقال آنها، می توان جهت کنترل آلودگی های فوق علاوه بر درمان دام های مشکوک به آلودگی، به مبارزه با این بندپایان نیز اقدام نمود.