امکان سنجی توسعه فرهنگی شهرستان های استان هرمزگان با استفاده از مدل VICOR
نویسندگان
1 دانشیار در رشته جغرافیا و برنامه ریزی شهری و عضو هیات علمی دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران
2 دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
چکیده
اساساً فرهنگ یکی از مهم ترین عوامل تحقق توسعه است، و از این رو، توسعة فرهنگی، هم یکی از پیش شرط های بنیادی تحقق توسعه و هم یکی از آرمان های بنیادی توسعه در هر جامعه است؛ از همین رو بیشتر صاحب نظران توسعه، از جمله کارگزاران و مسئولان سازمان ملل متحد، تأکید خاصی بر فرهنگ به عنوان یکی از مهمترین عوامل تحقق توسعه دارند. "توسعه فرهنگی"، به این معنی است که "توسعه" باید "فرهنگی" باشد و ماهیت فرهنگی داشته باشد، یا توسعه باید مبتنی بر فرهنگ باشد. استان هرمزگان جزء استان هایی است که در سطوح آخر توسعه فرهنگی قرار گرفته و به لحاظ برخورداری از شاخص های توسعه فرهنگی وضعیت مطلوبی ندارد و نیاز است که نقاط قوّت و ضعف، توان ها، کمبودهای شهرستان های استان هرمزگان به لحاظ توسعه یافتگی فرهنگی شناسایی شود، لذا هدف اصلی این پژوهش، سنجش وضعیت توسعه یافتگی شهرستان های استان هرمزگان به لحاظ برخورداری از شاخص های توسعه فرهنگی است. جامعه آماری این پژوهش ، 13 شهرستان استان هرمزگان میباشد. ماهیت پژوهش نظری ـ کاربردی و روش مطالعه آن توصیفی - تحلیلی است. برای ارزیابی و امکان سنجی توسعه فرهنگی در سطح شهرستان های استان هرمزگان 10 شاخص مورد استفاده قرار گرفته است و برای گردآوری اطلاعات و داده ها، از روش کتابخانه ای- اسنادی و برای تجزیه و تحلیل داده ها از مدل (VICOR) استفاده شده است و معیارهای مورد استفاده در سنجش گزینه ها، با استفاده از روش مقایسات زوجی AHP)) وزن دهی شده است. نتایج حاصل از این پژوهش، بیانگر آن است که بین شهرستان های استان هرمزگان، از نظر بهره مندی از فضاها و امکانات فرهنگی تفاوت وجود دارد؛ به گونه ای که بر اساس مدل VICOR ، شهرستان بندرعباس با ارزش (1) وضعیت مطلوبی دارد و شهرستان ابوموسی، با ارزش (002/0) از وضعیت نامطلوبی برخوردار است.