فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

امروزه حوادث و بلایای طبیعی بیش از پیش جوامع انسانی را تهدید می کنند که در صورت نداشتن آگاهی و آمادگی، صدمه ای جبران ناپذیری بر زندگی انسان ها، اعم از حوزه ای سکونتی و دیگر ابعاد اقتصادی، اجتماعی، نهادی و کالبدی- محیطی دارد. جوامع برای کاهش اثر بلایای طبیعی رویکرد های متنوعی را در پیش می گیرند. تاب آوری شهری به عنوان یکی از ابعاد کلیدی توسعه پایدار به معنای قابلیت و آمادگی شهر در پاسخگویی و بازیابی در برابر تهدیدات تعریف شده است. هدف از انجام این تحقیق سنجش و ارزیابی مولفه های موثردر تاب‌آورسازی اجتماعی شهر بوشهر می باشد. تحلیل فضایی رویکردی روش شناسانه است که به شناسایی و تحلیل پراکندگی‌ها، روابط متقابل پدیده‌ها، تفاوت‌ها، تشابهات آن‌ها در چارچوب دیدگاه‌های جغرافیایی می‌پردازد. تاب‌آوری به دلیل پویا بودن واکنش جامعه در برابر حوادث، نوعی آینده نگری است و به گسترش گزینش‌های سیاستی برای رویارویی با اعلام قطعیت و تغییر هم کمک می‌کند. روش تحقیق به‌صورت توصیفی - تحلیلی بوده و داده‌ها به روش اسنادی و میدانی (پرسشنامه) جمع‌آوری شده است. جامعه آماری پژوهش 30 نفر از متخصصان در زمینه موضوع بود. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از فرآیند تصمیم‌گیری چند معیاره ویکور و روش آنتروپی شانون انجام گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که مولفه های اجتماعی بر اساس مدل ویکور از تاب آوری کامل مناطق 4 و 8 حکایت دارد، در حالی نواحی (2، 3، 4، 5، 6، 7) یعنی (50 درصد از مناطق شهر) از حداقل تاب آوری اجتماعی در برابر مخاطرات طبیعی محروم اند و از تاب آوری کمتری برخوردارند.