تأثیر طرد اجتماعی در گرایش به مصرفموادمخدر با تأکید بر سبک زندگی دینی
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصاد دانشگاه الزهرا ، تهران، ایران
doi
10.22034/sls.2025.19828چکیده
پژوهش حاضر با هدف تبیین تاثیر طرد اجتماعی بر گرایش به مصرفموادمخدر در بین شاغلان مراکز ترک و بازتوانی معتادان در شهر تهران با تأکید بر سبک زندگی دینی و استفاده از روش پیمایش و مطالعه میدانی انجام شد، جامعه آماری پژوهش شامل کلیه شاغلان مراکز ترک اعتیاد و بازتوانی معتادان در شهر تهران بودند که تعداد 150 نفر از آنان براساس روش نمونهگیری خوشهای تصادفی چندمرحلهای و بر اساس جدول مورگان 150 بعنوان حجم نمونه انتخاب شد. مقاله حاضر در مبانی نظری خود از نظریات سیلور، بورچارت، گیدنز،زبیرا و بوردیو بعنوان مبانی نظری استفاده کردهاست، همچنین مباحث مرتبط با سبک زندگی اسلامی با استفاده از آیات قرآن و احادیث ائمه معصومین از کتب معتبر اسلامی و مباحث پارگامنت مورد استفاده قرار گرفتهاست. نتایج تحقیق نشان دادند متغیرهای؛ طرد از بازارکار، نبود حمایتهای درونگروهی، نبود حمایتهای بین گروهی، عدم وجود روابط اجتماعی حضوری با همسایگان، خویشاوندان و دوستان، عدم وجود روابط اجتماعی غیر حضوری با همسایگان، خویشاوندان و دوستان، عدم مشارکت انجمنی و عدم مشارکت غیرانجمنی بر گرایش به مصرفموادمخدر در بین شاغلان مراکز ترک اعتیاد و بازتوانی معتادان در شهر تهران تاثیر داشتند، علاوه بر این نتایج نحقیق نشان دادند افزایش میل و باور به سبک زندگی دینی در بین افراد و شرکت در مراسم مذهبی میتواند نقش بسیار بارزی در کاهش گرایش به اعتیاد و همچنین افزایش احساس تعلق داشتهباشد.
