مطالعه تجربی اثر روشهای پخت کبابی، میکروفر و آبپز نمودن بر باقیمانده انروفلوکساسین در بافتهای خوراکی طیور
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز، عضو باشگاه پژوهشگران جوان تبریز و دانشجوی دامپزشکی، تبریز، ایران
2 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز، دانشکده کشاورزی، گروه علوم دامی، تبریز ایران
3 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز، دانشکده دامپزشکی، گروه بهداشت مواد غذایی، تبریز، ایران
4 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز، دانشکده دامپزشکی، گروه بهداشت مواد غذایی، تبریز، ایران.
doi
چکیده
هدف از این تحقیق، بررسی اثرات فرآیندهای مختلف پخت نظیر آبپز کردن، کبابکردن و میکروویو کردن بر باقی مانده انروفلوکساسین در عضلات، کبد و سنگدان جوجههای گوشتی بود. به هر یک از جوجهها، آنتیبیوتیک انروفلوکساسین به میزان 5/0 در هزار در آب آشامیدنی به مدت 5 روز تجویز گردید و آب و غذای مشابه گروه شاهد در اختیارشان قرار گرفت. سپس از هر لاشه به طور مجزا و در شرایط آسپتیک از بافتهای گوشت، کبد و سنگدان نمونهبرداری شد. باقیمانده انروفلوکساسین با استفاده از روش میکروبی و پلیت حاوی باکتری اشریشیا کولای بررسی شد. بعد از انجام مراحل مختلف آزمایش بر روی نمونههای خام و تأیید وجود بقایای آنتیبیوتیک، نمونههای مثبت خام با استفاده روشهای مختلف پخت، پخته شدند و پس از آن بار دیگر نمونههای پخته نیز با روش مشابه مورد آزمایش قرار گرفتند. نتایج نشان داد که پس از انجام فرآیندهای مختلف پخت باقی مانده این دارو کاهش مییابد. بیشترین میزان کاهش در نمونههای گوشت و سنگدان پخته مربوط به فرآیندهای آبپز کردن و در نمونههای کبد پخته مربوط به فرآیند کبابی بود و بیشترین میزان باقی مانده قابل تشخیص مربوط به فرآیند میکروویو کردن در مورد تمامی نمونههای پخته بود. با توجه به نتایج این تحقیق میتوان این چنین نتیجهگیری کرد که فرآیندهای پخت مواد غذایی نمیتواند میزان کلی این آنتی بیوتیک ها را از بین ببرد بلکه فقط میتواند میزان آن را کاهش دهد و قسمت اعظم باقی ماندهها نیز در طی فرآیند آبپز کردن از بافت به مایع پخت تراوش میکند.
