فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: راهکارهای مختلفی برای غلبه بر تنش گرمایی در جوجه های گوشتی وجود دارد. یکی از راهکارها، دستکاری نوع منبع و سطح انرژی جیره است و اثراتی که بر شاخص های آنتی اکسیدانی و فراسنجه های خونی دارد مورد توجه محققان می باشد. پژوهش کنونی به منظور بررسی اثر نوع منبع و مقدار انرژی جیره بر فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی، ترکیبات لیپیدی خون، شمارش سلول های خونی و بیان ژن اینترلوکین-4 در جوجه‌های گوشتی در معرض تنش گرمایی انجام شد. مواد و روش ها: تعداد 450 قطعه جوجه گوشتی سویه راس یک روزه در قالب طرح کاملا تصادفی به شش گروه آزمایشی و پنج تکرار تقسیم شدند. جوجه ها از روز 12 تا 42 آزمایش در معرض تنش گرمایی قرار گرفتند و با جیره حاوی نوع مختلف منبع انرژی و سطح انرژی بنابر استاندارد سویه راس یا کمتر و بیشتر از آن شامل گروه شاهد (C): دانه ذرت و سطح استاندارد؛ T1: دانه ذرت و 3 درصد انرژی کمتر؛ T2: دانه ذرت و 6 درصد انرژی کمتر ؛ T3: دانه ذرت و روغن سویا و سطح استاندارد؛ T4: دانه ذرت و روغن سویا و 3 درصد انرژی بیشتر و T5: دانه ذرت و روغن سویا و 6 درصد انرژی بیشتر تغذیه شدند. نتایج: کاهش 6 درصدی غلظت انرژی جیره سبب افزایش معنی دار غلظت مالون دی آلدئید و کاهش معنی دار فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی در پلاسمای خون جوجه های گوشتی شد. بیشترین ظرفیت آنتی اکسیدانی پلاسما به جوجه های دریافت کننده جیره T3 و T4 تعلق داشت. کمترین غلظت تری گلیسیرید در پلاسما در گروه شاهد (C) و بیشترین غلظت در گروه های T1 و T2 مشاهده شد. کمترین شمارش سلول های قرمز و سفید خون به جوجه های دریافت کننده جیره با کاهش 6 درصدی در سطح انرژی تعلق داشت و بیشترین شمارش در جوجه های دریافت کننده روغن سویا مشاهده شد. کاهش 3 درصدی در سطح انرژی جیره سبب افزایش بیان ژن اینترلوکین-4 شد ولی جوجه های با محدودیت 6 درصدی در سطح انرژی بیان ژن اینترلوکین-4 کمتری نسبت به گروه شاهد داشتند. افزایش سطح انرژی با افزودن روغن سویا سبب کاهش غیرمعنی دار بیان این ژن شد. نتیجه گیری: استفاده از سطح انرژی توصیه شده سویه راس 308 و استفاده از روغن سویا (2 درصد در دوره رشد و 4 درصد در دوره پایانی) به جای بخشی از دانه ذرت بهترین نتیجه را در پژوهش کنونی داشت.