اثر سطوح مختلف ریزجلبک نانوکلروپسیس (Nannochloropsis oculata) بر عملکرد رشد، فراسنجههای خونی و برخی فاکتورهای بیوشیمیایی سرم ماهی گورخری (Danio rerio)
نویسندگان
1 موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
2 موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
3 گروه شیلات، دانشگاه آزد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.
4 آزمایشگاه بیوتکنولوژی پروتئین دانشکده زیست شناسی دانشگاه تهران
5 گروه آموزشی شیلات، دانشکده منایع طبیعی و محیط زیست، واحد علوم و تحقیقات تهران
doi
10.71631/zisti.2024.1188483چکیده
مقدمه: یکی از راههای اصلی برای افزایش کیفیت خوراک مورد استفاده آبزیان، افزودن انواع ریزجلبکها به عنوان مکمل غذایی به جیرههای مصرفی می باشد. هدف: این مطالعه با هدف بررسی اثرات مکمل خوراکی ریزجلبک نانوکلروپسیس بر عملکرد رشد و بقا، برخی فراسنجههای خونی و پارامترهای شیمیایی سرم ماهی گورخری انجام شد. مواد و روش ها: تعداد 315 قطعه ماهی گورخری با وزن اولیه 02/0 ± 25/0 گرم در یک طرح آزمایشی تصادفی شامل سه تیمار و 3 تکرار، در 9 آکواریوم تقسیم شدند. بدین منظور جیرههای آزمایشی با مقادیر صفر (شاهد)، 5 (تیمار 1) و 10 (تیمار 2) درصد جلبک خشک آماده گردید و ماهیان به مدت 54 روز با این جیره ها تغذیه شدند. نتایج: پس از پایان دوره پرورش، بیشترین مقدار وزن نهایی و افزایش وزن در تیمار 2 مشاهده شد که میزان آن نسبت به تیمار 1 و گروه شاهد دارای اختلاف معنیدار بود (05/0> p ). همچنین بیشترین نرخ رشد ویژه و کم ترین ضریب تبدیل غذایی نیز در تیمار 2 مشاهده شد. نتایج مربوط به پارامترهای خونی (شامل تعداد گلبول قرمز، تعداد گلبول سفید، شمارش افتراقی لکوسیتها) در بین تیمارها فاقد اختلاف معنیدار بود (05/0< p ). در بررسی پارامترهای بیوشیمیایی سرم، بیشترین و کمترین میزان پروتئین کل به ترتیب برای تیمار 2 و شاهد ثبت شد. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که افزودن 10 درصد جلبک نانوکلروپسیس اکولاتا به جیره ماهیان، سبب بهبود عملکرد رشد و پارامترهای بیوشیمیایی سرم در ماهیان گورخری میگردد.
