جستاری بر نگرش نوین برهم کنش عوامل ژنتیکی- محیطی بر جرم
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، حقوق جزا و جرم شناسی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات
2 دانشیار، گروه حقوق جزا و جرم شناسی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات
doi
10.71631/zisti.2024.1200534چکیده
نقش علل و عوامل تاثیرگذار در ارتکاب جرم موضوعی پیچیده و چندوجهی است که همواره منشأ بحثهایی در بین دانشگاهیان و دیگر محققان بوده است. در این میان گفتمان دیرینه سرشت(ژنتیک) در مقابل تربیت(محیط) موضوع اصلی در درک علل جرم بوده است. دیدگاه سرشت استدلال مینمود افراد با استعدادهای ژنتیکی ذاتی متولد میشوند که آنها را بیشتر مستعد رفتار مجرمانه میکند. ازسویدیگر، دیدگاه تربیت بر نقش عوامل محیطی در شکلگیری گرایش فرد به بزهکاری تاکید داشت. اما با پیشرفتهای حاصل در علوم مرتبط و ظهور دیدگاه نوین جرمشناسی زیستاجتماعی که معتقد است همه رفتارها، ویژگیها و نشانگان بروز داده شده توسط انسانها، همواره نتیجه تعامل پیچیده بین ژن و محیط است، نگرشی نوین شکل گرفت که در گرایش به رفتار مجرمانه هر دو عامل ژنتیکی و محیطی با یکدیگر تعامل داشته و صرفا نمیتوان تنها یک عامل را مدنظر قرار داد. در نتیجه با این واقعیت که همه انسانها از نظر ژنتیکی منحصربهفرد هستند، میتوان به توضیح تفاوتهای رفتاری افرادی که تحت تأثیرات محیطی و اجتماعی مشابهی قرار گرفتهاند، و اینکه چرا همیشه به محیطهای یکسان به یک روش پاسخ نمیدهند، کمک نمود.