فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

سیسپلاتین به عنوان یک داروی موثر در شیمی درمانی می تواند اثرات سوء در اسپرماتوژنز داشته باشد. از طرف دیگر اسپرماتوژنز تحت تاثیر هورمون های گنادوتروپین (LH وFSH) می باشد. به نظر می رسد، موقع شیمی درمانی بتوان با سرکوب ترشح LH و FSH موجب توقف اسپرماتوژنز گردید و به این ترتیب این سلول ها را در برابر اثرات سوء سیسپلاتین حفظ کرد. سترورلیکس (آنتاگونیستGnRH ) برای توقف ترشح گنادوتروپین ها مورد استفاده قرار می گیرد. در این تحقیق سعی شده است توانایی داروی سترورلیکس در مهار اثرات سوء سیسپلاتین بر اپیتلیوم لایه ژرمینال بیضه بررسی گردد. در این مطالعه 30 سر موش نر بالغ 8-6 هفته ای Balb/C به طور تصادفی به 3 گروه 10تایی تقسیم شدند. گروه 1 به عنوان شاهد سالم در نظر گرفته شد و هیچ دارویی دریافت نکرد. گروه آزمایش 1 سیسپلاتین را روزانه به مقدار bw/ mg/kg5/2 به صورت داخل صفاقی به مدت 5 روز دریافت کرد. در گروه آزمایش 2 تزریق سترورلیکس هفته ای سه بار به صورت زیر جلدی هر بار به میزان mg/kg/bw 25/0 انجام شد که یک هفته قبل از تزریق سیسپلاتین شروع و در هفته های دوم (همراه با سیسپلاتین) و سوم نیز ادامه یافت. بعد ازگذشت 35 روز از آخرین تزریق از بیضه ها برای مطالعه هیستولوژی، هیستوشیمی و میکروسکوپ الکترونی نمونه برداری شد. نتایج توسط آزمون آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی مورد تحلیل آماری قرار گرفتند. نتایج هیستولوژی نشان داد که در گروه دریافت کننده سیسپلاتین هسته سلول های اسپرماتوگونی متراکم تر و قطر لوله های سمینی فر نسبت به گروه شاهد کاهش یافته است و در برخی از لوله ها فقط سلول های سرتولی مشاهده می شدند. مطالعه هیستوشیمیایی این گروه نشان داد که تعداد سلول های آپوپتوتیک در این گروه افزایش یافته است. مطالعه با میکروسکوپ الکترونی نیز نشان دهنده غشاء پایه موجی شکل و نامنظم لوله های سمینی فر به همراه سلول های میوئید ضخیم و در حال انقباض بود. در گروه آزمایش 2 سترورلیکس تا حدود زیادی اثرات سوء سیس پلاتین را مهار کرده بود. نتایج این مطالعه نشان داد تزریق سترورلیکس همراه با سیسپلاتین سلول های اسپرماتوژنیک را از اثرات سوء سیس پلاتین حفاظت می کند.