پاسخ کاسپاز 3 و ظرفیت تام آنتی اکسیدانی به مصرف دارچین و تمرین اینتروال در موشهای صحرایی نر

نویسندگان

1 گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد ورامین -پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین ، ایران

2 گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد ورامین -پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین ، ایران

doi
https://doi.org/10.71631/ZISTI.2025.1214663
چکیده

مقدمه : استرس اکسیداتیو و آپوپتوز سلولی از مهم‌ترین مکانیسم‌های تخریب بافتی به‌شمار می‌روند. مداخلات تغذیه‌ای و فعالیت‌های ورزشی ممکن است اثراتی بر این شاخص‌ها داشته باشند. هدف از این مطالعه بررسی اثر یک دوره مصرف دارچین و تمرین اینتروال شنا با شدت متوسط بر سطوح کاسپاز-3 و ظرفیت تام آنتی اکسیدانی در رت‌های نر بود. مواد و روش ها : در این پژوهش تجربی، 40 موش صحرایی  نر ویستار به‌طور تصادفی به چهار گروه: کنترل، عصاره دارچین، تمرین اینتروال شنا، و ترکیبی (عصاره دارچین+تمرین) تقسیم شدند. پروتکل تمرین شامل شنای اینتروال با شدت متوسط ( 5 جلسه در هفته به‌مدت 6 هفته) و مصرف دارچین ( دوز 200 میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن و غلظت 100 mg/mL ) به‌ صورت گاواژ روزانه بود. در پایان دوره، نمونه‌های سرمی از قلب اخذ و  برای اندازه‌گیری سطوح کاسپاز-3 و ظرفیت تام آنتی اکسیدانی،  با استفاده از روش ELISA مورد تحلیل قرار گرفتند. داده‌ها با آزمون‌های میانگین، انحراف استاندارد، تحلیل واریانس دو طرفه و آزمون تعقیبی توکی  بررسی شدند ( P<0/05 ). یافته‌ها : نتایج نشان داد که در گروه ترکیبی، سطح کاسپاز-3 نسبت به گروه کنترل و سایر گروه‌ها کاهش معنادارداشته است و ظرفیت تام آنتی اکسیدانی در گروه های مداخله  افزایش معنادار داشته اند ( P<0/05 ). اندازه اثر نشان داد در گروه تعاملی هم افزایی اثرات مشاهده می شود. نتیجه‌گیری : یافته‌های پژوهش نشان داد ترکیب مصرف عصاره دارچین و تمرین اینتروال با شدت متوسط شنا می‌تواند هم‌زمان با کاهش فرآیندهای آپوپتوتیک از طریق مهار کاسپاز-3، موجب ارتقای ظرفیت دفاع آنتی‌اکسیدانی بدن گردد. این نتایج می‌تواند مبنایی برای طراحی مداخلات پیشگیرانه یا درمانی مبتنی بر ترکیب فعالیت بدنی و مکمل‌های گیاهی در شرایط استرس اکسیداتیو باشد.