سنتز و مشخصه یابی داربست سهبعدی پلی لاکتیک اسید/ پلی (1و8 اکتان دی ال سیترات) به منظور کاربرد در مهندسی بافت چربی
نویسندگان
1 گروه مهندسی پزشکی، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
2 دانشکده دندانپزشکی,دانشگاه تورنتو,انتاریو,کانادا
3 گروه مهندسی پزشکی، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
4 گروه مهندسی پزشکی، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
5 بانک سلولی ملی ایران,انستیتو پاستور ایران,تهران,ایران
doi
10.71631/zisti.2025.1233520چکیده
مقدمه: مهندسی بافت چربی به دلیل نیاز به جایگزینهایی برای بافت نرم آسیبدیده ناشی از سوختگی، نواقص مادرزادی یا برداشتن تومور، به یک تمرکز کلیدی تبدیل شده است. پلیلاکتیک اسید (PLA) برای مهندسی بافت نرم کاربردهای محدودی دارد. این مطالعه با هدف توسعه داربستهای متخلخل سهبعدی ساخته شده از پلی (1و8 اکتان دی ال سیترات) (POC) و PLA با خواص مکانیکی و بیولوژیکی مشابه بافت چربی طبیعی انجام شد. مواد و روشها : PLA و POC با استفاده از تکنیک ریختهگری حلال/شستشوی ذرات سنتز شدند. نسبتهای مختلف PLA/POC (100/0، 70/30، 10/90) تهیه شد. داربستها از طریق میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM)، طیفسنجی مادون قرمز تبدیل فوریه (FTIR) و آزمایش مکانیکی مشخص شدند. سلولهای بنیادی مزانشیمی مشتق از چربی (hADSCs) برای ارزیابی اتصال سلولی و تمایز آدیپوژنیک روی داربستها کشت داده شدند. یافته ها: داربستهای ساخته شده تخلخل بالایی نشان دادند و اندازه منافذ آنها از 103 تا 181 میکرومتر متغیر بود. افزایش نسبت POC باعث افزایش آبدوستی داربست و جذب PBS شد و در نمونه PLA/POC-90به 166.81 درصد رسید. آنالیزFTIR بیانگر برهمکنشهای بینزنجیرهای بین PLA و POC بود. ارزیابیهای مکانیکی حاکی از آن بود که داربستPLA/POC-90 با مدول یانگ پایین (30–60 کیلوپاسکال) رفتار الاستیک مناسب با خواص مکانیکی بافت چربی دارد. تمامی داربستهاPLA/POC زیستسازگاری مطلوبی داشته و از اتصال و تکثیر سلولهای hADSCs پشتیبانی میکنند. بیان ژنهای کلیدی آدیپوژنیک شامل PPARγ2 ، C/EBPα و LPL در داربستPLA/POC-90 بهطور معنیداری افزایش یافت. نتیجه گیر ی: این مطالعه نشان میدهد که داربستهای PLA/POC برای توسعه ساختارهای بافت زیست فعال برای بازسازی بافت چربی مناسب هستند.