فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بروز ناهنجاری در ارگان های مختلف جنین و نوزادان حاصل از مادران دیابتی امروزه به خوبی ثابت شده است. با توجه به صدمات برگشت ناپذیر این بیماری در سیستم تولید مثل نوزادان، هر اقدامی که در جهت کاهش این ناهنجاری ها صورت پذیرد از اهمیت و ضرورت خاصی برخوردار است. در این مطالعه تجربی اثرات محافظتی پودر کدو در کاهش آسیب بافت بیضه جنین موش های صحرایی حاصل از مادران دیابتی بررسی گردید. موش های ماده آبستن به طور تصادفی به 4 گروه 10 تایی شامل: 1- گروه تیمار با پودر کدو، 2- گروه شاهد دیابتی، 3- گروه درمان (دیابتی شده و تیمار با پودر کدو) و 4- گروه شاهد سالم تقسیم شدند. مدلتجربیدیابتدرموش هایصحرایی مادربایکبارتزریق داخلصفاقیآلوکسانمنوهیدرات بهمیزان120میلی گرمبهازایهرکیلوگرموزنبدن ایجادشد. در گروه های اول و سوم پودرکدو بهمدت 4هفته وبهمیزان 2 گرم بر کیلوگرم وزنبدنگاواژشد. تغییرات بافت‌شناسی و مورفومتری شامل وزن، قطر لوله های منی ساز، تعداد سلول های اسپرماتوگونی، سرتولی و لایدیک بین گروه های مورد مطالعه مقایسه گردید. برای تحلیل آماری داده ها از روش آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی تو کی استفاده شد و مقادیر 05/0p< معنی دار در نظر گرفته شد. بافت بیضه در گروه شاهد دیابتی کاهش معنی داری در تعداد لوله های منی ساز در مقایسه با گروه شاهد سالم و درمان دیابتی داشت. سلول های زایا یا اسپرماتوگونی در گروه شاهد دیابتی حالت دژنره داشته و به طور پراکنده و با سیتوپلاسمی واکوئله دیده شدند در حالی که، در گروه درمان دیابتی سلول های زایا با تعداد زیادتر و سیتوپلاسم عاری از واکوئل مشاهده شدند. کاهش معنی داری وزن بیضه در گروه شاهد دیابتی نسبت به گروه درمان دیابتی وجود داشت. در گروه شاهد دیابتی سلول های زایا، لایدیگ، سرتولی و قطر لوله های منی ساز کاهش معنی داری نسبت به گروه شاهد نشان داد. در گروه درمان دیابتی، پودر کدو باعث افزایش سلول های زایا، لایدیگ، سرتولی و قطر لوله منی‌ساز در مقایسه با گروه درمان دیابتی شد. نتایج نشان داد که پودر کدو بر آسیب بافت بیضهجنین موش های صحرائی حاصل از مادران دیابتی شده با آلوکسان دارای اثرات حفاظتی می باشد.